Vslv's World - Fashion vs. Style

niedzielny mix

2012-02-12T21:00:00.000+01:00

Witam,
ostatnia część weekendowego tryptyku, czyli niedzielny mix.
Od strony ubioru uzbierało się;
wełniana pasztuńska czapeczka z podziękowaniami dla kolegi Pauliny, fajna rzecz,
oryginalna budrysówka z firmy Gloverall po inuickim liftingu w postaci futerek,
norweski wełniany golf,
niemieckie bryczesy,
robocze buty nie wiem skąd
myśliwska torba znaleziona na podwórku kolegi, wyrzucona przy okazji sprzątania strychu.

Rano Vega na lodzie kręciła piruety. Po południu zajrzałem do Aubriety. Wszystkiego po trochę.

pozdr.Vslv

u Aubriety

2012-02-11T22:50:00.000+01:00

Witam,
u Aubriety masa skrzydlatych przyjaciół. Zlatują się: wróble, sikory, sikorki, kosy, gołębie, sroki, mewy olbrzymie, sierpóweczki. Gile, kowaliki i dzięcioły nie pojawiają się w tym roku.
Najbardziej jednak zaprzyjaźniła się z rudzikami. Ci mali muszkieterzy czekają na swoją porcję jedzonka jeszcze przed otwarciem kwiaciarni. Później głośno i natarczywie krzyczą na progu: cyt! cyt! dawaj jeść! Są bardzo odwazne i nie uciekają na nasz widok. Bardzo lubią słuchać gwizdania Szamanki Aubriety. Wiadomo każda szamanka ma przyjaciół wśród wszystkich zwierząt.

Dzisiaj po południu zajrzałem do Aubriety i tak powstała garść tych fotek.

pozdrowienia
Aubrieta & Vislav

widziałem orła ...

2012-02-11T19:49:00.000+01:00

Witam,
tak, to wielkie ptaszysko na pierwszej fotce to orzeł bielik. Niestety nie miałem możliwości sfotografować go dokładniej. Gdy podchodziłem bliżej, odfruwał kawałek dalej stale utrzymując ten sam dystans. Były tez inne ptaki: mewy, łabędzie, kaczki, kormorany.

Poranek dzisiaj był bezwietrzny, chociaż wyraźnie mroźny - kilkanaście stopni poniżej zera. Wyszliśmy z Vegą wcześnie - wystarczająco wcześnie, aby zobaczyć poranne zorze, a później wschód słońca.
Przy braku wiatru wystarczyły dwa przyzwoite wełniane swetry, kurtka nie była potrzebna. Oczywiście do tego ciepła uszanka, futrzany kołnierz i dwie pary rękawiczek.

pozdr.Vslv

chłopek

2012-02-10T21:02:00.001+01:00

Witam,
takim pieszczotliwym mianem określa mnie Szamanka Aubrieta, gdy ma dobry humor. A, ze ma dobry humor dość często to i dość często jestem chłopkiem.
Określenie to jest odpowiednie, co zresztą widać po dzisiejszym zestawie.
Wylatkowo mam arystokratyczne zapędy, również gajerki w stylu opakowanie zastępcze "biznesmen z wallstreet" nie zdarzają mi się zbyt często.
Upodobaniami odbiegam również od zwyczajowej ulicy i stylu co też osobnikowi w słusznym (moim) wieku wypada.
W innym czasie i miejscu pewien X - uparty, jak kozioł zresztą - stwierdził, że:
- gdyby mój ojciec tak się ubierał do biura, to by go zamknęli w szpitalu psychiatrycznym .....

Nie wiem i nie zamierzam przypuszczać na czyj wniosek?

Swoja droga zastanawia mnie takie stanowisko w dobie poglądów kolejnej młodej generacji na wolność jednostki w internecie. Widocznie w realu jest inaczej :-)

Mam w nosie takie poglądy. Moje latorośle pierwszej i drugiej generacji nie kwestionują mojego stylu i pomysłu na życie. Otoczenie bliższe i dalsze zaakceptowało moje ekstrawagancje, czasami nawet zazdroszzcą tzw."odwagi" .

No dzisiejszy zestaw:

pozdr.Vslv

wspomnienia

2012-02-09T08:17:00.000+01:00

Witam,
garść wspomnień zaklętych w muzyce. Moja córka Maria Mileńko (ASP Poznań) zrealizowała animację z wykorzystaniem w tle moich fotek/slajdów z lat 80-tych, jako niespodzianka dla mnie zresztą.

Animation for Sunflowers by Antlers Mulm from Maria Mileńko on Vimeo.
Bodźcem do stworzenia tej animacji były stare zdjęcia moich rodziców, runy, oraz muzyka Antlers Mulm, a dokładniej ich utwór Sunflowers.
The spur:) to create this animation were old pictures of my parents, runes, and Antlers Mulm music, more specifically their song Sunflowers.

Oglądając pierwszy raz ten film i słuchając muzyki miałem wrażenie, że znam to wszystko, a przewijająca się w tle krajobrazy i twarz jest mi znajoma. Dopiero po dłuższej chwili zorientowałem się, że to jestem ja uchwycony dawno temu na wodniackich wyprawach.

To była bardzo miła niespodzianka dla mnie.

pozdrowienia Vislav

militarnie

2012-02-08T12:58:00.002+01:00

Witam,
do wczorajszego super ciepłego swetra, roboczych butów i czapki uszanki dołożyłem inny zestaw. Spodnie z demobilu szwedzkiej armii, ocieplacz oddziałów SAS z wojny falklandzkiej o ~~Malediwy.~~ Malwiny. *
Do tego wszystkiego ciepły wełniany golf i syberyjskie rękawiczki plus dwie pary wełnianych skarpet.

I oto w ten sposób powstał zimowy zestaw paramilitarny. Niemniej ciepły niż wczoraj, jednak ze względu na ocieplacz SAS i solidne drelichowe spodnie, znacznie bardziej odporny na podmuchy zimnego wiatru.

Te robocze buty chyba będą stałym elementem mojego stroju do końca lutego. Podeszwa jest olejo i kwasodporna, natomiast wierzch z solidnej skóry też powleczonej jakimś anty-świństwa środkiem.

Niestety przy ujemnej kilka stopni temperaturze - jezdnie i chodniki pokrywa błoto pośniegowe nasycone jakąś chemią. Tragedia dla normalnych skórzanych butów.

pozdr.Vslv

* poprawka dzięki spostrzegawczości Kasi - dzk b

wełenkowy zestaw zimowy

2012-02-07T13:42:00.000+01:00

Witam,
nie jestem fanem wszelkich hi-tech rozwiązań w ubiorach i pozostaję tradycjonalista w tym zakresie. Odpuszczam sobie wszelkie termoaktywne bielizny, membrany, wind-stopery i jakieś tam o wiele bardziej wyrafinowane wyroby.
Pozostaję przy wełenkach i innych naturalnych tkaninach.
Z drugiej strony nie jestem też ortodoksem i zdarza mi się niekiedy korzystać z "sztuczności", głównie są to różnego rodzaju pikowanki.

Dzisiejszy zestaw oparłem na wełnianych dzianinach. Jest to chyba najmniej popularne rozwiązanie przy temperaturach minus 10-15 oC.
Z tekstyliów wykorzystałem:

spodnie uszyte z bawełnianego moleskinu, jedyna chyba "ocieplająca" bawełniana tkanina,
cienka wełniana koszula.

reszta to wełniane dzianiny i futerkowe dodatki.

Zaletą takiego stroju jest komfort termiczny nawet przy dużym wysiłku, oraz olbrzymia swoboda ruchów.

pozdr.Vslv

zimowych spacerów ciąg dalszy

2012-02-05T11:33:00.000+01:00

Witam,
dzisiejszy poranek należał do chłodniejszych. Na zaokiennym termometrze tym razem -10 oC, co wskazuje na potrzebę cieplejszego odzienia przy wędrówce po odkrytym terenie. Jak zwykłe wyszliśmy z Vegą jeszcze o świcie, na ponad godzinę przed spodziewanym wschodem słońca.
Po drodze zakupiłem kubek gorącej kawy z cynamonowym aromatem i powędrowaliśmy dalej. Cisza przerywana chrzęstem śniegu pod butami, drzewa pięknie oszronione, czyli prawdziwa zima.
Niestety nie udało się dojrzeć słońca spod gęstej warstwy chmur.
Chciałbym zwrócić uwagę na krótkie bezpalcowe rękawiczki podbite futerkiem. Przy bezwietrznej pogodzie spokojnie wystarczają nawet przy niskich temperaturach. Ani razu nie musiałam zakładać dodatkowych ciepłych jednopalcowych rękawic, natomiast dobrze służyły jako ocieplacz dla kubka z kawą.

Poza dwudziestominutowym postojem przy wiatraczku nie odczuwałem żadnego chłodu.

pozdr.Vslv

ps. jak zwykle było to ponad 10 000 kroków i około 13 kilometrów

również zima

2012-02-04T19:25:00.002+01:00

Witam,
trochę podróżowałem ostatnio. Był to wyjazd do Warszawy na konferencję transportową z branży portowej. Niestety z tego wyjazdu nie mam żadnych fotek. Przy okazji odwiedziłem Gromatkę podrzucając różne prezenty w swoim stylu. Trochę wcześniej otrzymałem życzenia od 2/4, czyli męskiej części tej bandy :-)

Podróż odbyła się z przygodami. W drodze powrotnej pociąg stanął w lesie ze względu na zerwana trakcję (zima) i ostatnie 60 kilometrów pokonaliśmy autobusem. Na miejscu przywitała mnie wspaniała zima, która również zawitała na naszą wyspę - słońce, śnieg i lekki mróz około -8 oC. Przy bezwietrznej pogodzie lepiej nie może być. To było w piątek.

Dzisiaj wcześnie rano Vega oczywiście poderwała mnie na zwyczajowy weekendowy spacer. Psica wariowała z radości biegając dookoła w sypkim śniegu. Po drodze zaliczyliśmy piękny wschód słońca.

Po pokonaniu zwyczajowych 10 000 kroków powrót do domu i odpoczynek.

A tak to wyglądało:

pozdr.Vslv

sth blue

2012-02-01T09:17:00.000+01:00

Witam,

robi się coraz zimniej, mróz zaciska swoje pazurki na słabo przygotowanych do tej pory roku.

Kolejny zestaw pozwalający na komfortowe przebywanie na zewnątrz przez dłuższy czas:
- czapka uszanka z solidnego futra,
- gruba skórzana kurtka chroniąca przed zimnym wiatrem, dołożyłem futrzany kołnierz,
- pikowana kamizelka kryta wełnianym suknem, rzecz raczej rzadko spotykana,
- bardzo ciepły norweski wełniany sweter,
- jedwabny szaliczek na szyję,
- wełniane "myśliwskie" jednopalcowe rękawice, dość obszerne i dzięki temu pozwalają na włożenie w środek dodatkowych już cieniutkich skórzanych chroniących przed zimnym wiatrem,
- sztruksowe spodnie, a pod spodem dodatkowo cieniutki pikowany ocieplacz,
- solidne i obszerne buty pozwalające na założenie dwóch par wełnianych skarpet, pod spód cieniutkie i na wierzch grube.

Zgodnie z porą roku w zestawie dominuje kolor niebieski. Tak ubrany nie boję się "syberyjskich" chłodów.

Trzymajcie się ciepło!!!!

pozdr.Vslv

a zima trzyma

2012-01-30T14:26:00.002+01:00

Witam,
syberyjski chłód dotarł już nawet na leżącą na północno-zachodnim krańcu Polski wyspę. Temperatura odczuwalna (nie mylić z odczytem na termometrze) spadła wyraźnie poniżej -25 oC.

Takie warunki wymagają odpowiedniego stroju.
W zestawie: uszanka z ciepłego futra, rękawiczki z psiej sierści, długi płaszcz z wełnianego sukna, długi jedwabny szalik, skórzane sztyblety o rozmiarze pozwalającym na założenie grubych wełnianych skarpet, ciepłe wełniane spodnie z pełną podszewką (do kostek).
No i parę jeszcze innych mniej widocznych rzeczy.

Drugiego lutego mam być służbowo, na bardzo krótko zresztą w Warszawie - w dniu, gdy spadki temperatury mają być największe. Dzisiaj to był również test zestawu na tę podróż.

pozdr.Vslv

uszanka

2012-01-29T13:47:00.003+01:00

Witam,

coraz chłodniej, co nie oznacza zaprzestania porannych weekendowych spacerów razem z Vegą. Odpowiednio dobrany strój pozwala wędrować bez względu na pogodę. Chociaż czekając na wschód słońca, ponad pół godziny nad kanałem portowym - w pewnym momencie odczułem, że mamy silny wiatr i ładnych kilka stopni poniżej zera.
Głowę doskonale chronił nowy nabytek - "syberyjska" futrzanka-uszanka. Jest to typowa, klasyczna męska czapka z równo przystrzyżonego gęstego i ciepłego futra (jenot lub piżmak)- różni się wyraźnie od ostatnio modnych uszanek z króliczego futerka.

pozdr.Vslv

10 000 kroków

2012-01-28T22:49:00.001+01:00

Witam,
tyle mniej więcej wykonuję wędrując z Vegą w weekendowe poranki. Nawiasem mówiąc Vega dwa razy, a właściwie trzy razy więcej. Raz, że ma krótsze łapki i na mój jeden przypada jej dwa. Ponadto biega cały czas dookoła wielce szczęśliwa, że wędrujemy razem.
Z dnia na dzień jest chłodniej, a w ślad za tym zmieniają się moje nakrycia głowy na coraz cieplejsze. Tym razem jest to czapka uszanka z przystrzyżonej owczyny. Przykład świetnej polskiej produkcji sprzed lat - Żywieckie Zakłady Futrzarskie. Mam jeszcze w zapasie syberyjską futrzankę-uszankę bardzo ciepłą i okazałą, ale to na kolejne zimniejsze dni.

pozdr.Vslv

dwie dwurzędówki i dokerka

2012-01-27T22:07:00.002+01:00

Witam,
ostatnio stale w niedoczasie. W końcu prezentuję zestaw sprzed dwóch dni.
Nowością jest solidna skórzana kurtka "dwurzędówka" - rzecz nieoceniona w zimnym morskim klimacie. Najsilniejszy zimny wiatr się przez to nie przebije. Dobrze też chroni przed chłodem.
Od czasu do czasu odstawiam też na bok berety i kapelusze na rzecz wełnianej dokerskiej czapeczki.

Czapeczka dokerska - nazwa ta w Polsce nie jest popularna. Chociaż swojego czasu takie czapeczki w wersji "sportowej" były noszone.
Oryginalnie powinna być wełniana (100% high quality) i w charakterystyczny sposób z dość wysoko podwiniętym brzegiem - zakrywa głowę powyżej brwi i część uszu. Tradycyjnie noszona wyraźnie poziomo.
Obecnie występuje w dziale odzież robocza/ochronna, jako docker hat

Mimo wszystko nie określiłbym jej jako "klasycznej" dla naszego obszaru - u nas to raczej różne mutacje czapek narciarskich, z pomponem lub bez - jednak nie tak dokładnie przylegających do głowy jak w/w.

Historia czapeczki dokerskiej:

Czapki typu "doker`s cap" szeroko zaczęto stosować w latach 30. XX wieku. Wobec chłodu panujacego w przystaniach, dokach i portach zarządy związków zawodowych doprowadziły do rozpowszechnienia tych wygodnych nakryć głowy wśród wszystkich pracowników fizycznych. Wkrótce okazało się, że ich zalety praktyczne docenili wszyscy bez wyjatku, a dowództwo US Navy zaakceptowało ich wzór w czarnym kolorze, jako element umundurowania użytkowego. Niedługo potem żołnierze US Army pozazdrościli jej marynarzom, a dowództwo Army zaakceptowało jej wzór w kolorze zielonym.

Zielona dokerka to jeden z najczęściej spotykanych elementów wyposażenia żołnierza - w zimie znajduje sią na głowie każdego żołnierza, ukryta pod hełmem zabezpiecza przed wychłodzeniem głowy.

Wykonana ze 100% wełny czapka chroni przed chłodem i drobnym deszczem. Może byc elementem umundurowania, a ze względu na brak jakichkolwiek dodatków i ozdób może być eleganckim zimowym dodatkiem nawet do płaszcza.

ww to jest cytat z nieaktywnego już linku Czapka wełniana US Army Olive (RT-5779)

Jednak temperatury dalej lecą w dół, najbliższy weekend to będzie uszanka do ww skórzanej kurtki.

pozdr.Vslv

05:24, a Pan śpi

2012-01-21T21:34:00.000+01:00

Witam,
już po piątej rano usłyszałem płacz Vegi, że czas wstawać. Przez sen powiedziałem śpij jeszcze. 05:24 słyszę znowu Psa: czas na spacer, a Pan śpi! Co było zrobić, zwlokłem się z antresoli i nie spiesząc się zbytnio - ubrałem. Słońce wschodzi dopiero po ósmej.
No i powędrowaliśmy sobie zwyczajową trasą w stronę morza. Poza skórzaną kurtką ze względu na deszcz na wierzch dołożyłem długi nieprzemakalny płaszcz. Na głowę wybrałem nowy nabytek: oficerską czapkę szwedzkiej marynarki wojennej.
W sam raz w klimatach naszych nadmorskich wędrówek.
Po drodze i na drogę na stacji benzynowej zakupiłem czarną kawę. Vega oczywiście w siódmym niebie, ganiała po lesie i kałużach i tarzała się w wodorostach. Jak zwykle włóczęga zabrała nam ponad trzy godziny, wróciliśmy na poranną drzemkę.
Coś tam wybrałem z fotek, niestety pogoda nie była zbyt sprzyjająca.

pozdrowienia Vislav

wełenki, wełenki i len.

2012-01-20T13:38:00.001+01:00

Witam,
stale jestem w niedoczasie, stąd też "dzisiejszy" zestaw jest sprzed kilku dni. Kolejnych nawet nie zdążyłem zarejestrować.
Ten wreszcie przeszedł w fazę wizualizacji i publikacji.

Całość zestawu to najprzeróżniejsze wełenki - tkaniny i dzianiny. Do tego doszła dość nietypowa kamizelka uszyta z grubej lnianej tkaniny, na dodatek zapinana na drewniane kołeczki. Uzupełniając zasoby swojej szafy, a i wymieniając przy okazji - ostatnio rozglądam się właśnie za odmiennymi od zwyczajowych ubraniami.

Ostatnio znalazłem nowe nakrycie głowy - oficerska czapka szwedzkiej marynarki wojennej z drugiej poły ubiegłego stulecia. Całość naturalna - navy blue wełniana tkanina i skóra - żadnych plastików. Na razie oswajam się z tym nowym nabytkiem, ale w najbliższy weekend mam zamiar już wykorzystać.

pozdr.Vslv

ps. CHANTACO to śliczna metka baskijskiego beretu.

Vagabond II

2012-01-16T07:26:00.000+01:00

Witam,
chyba jesteśmy jedynym miejsce w Polsce bez śladu śniegu. Temperatury utrzymują się w przedziale +2 do 4 oC. Nie oznacza jednak, że jest ciepło. Silne sztormowe wiatry potrafią na odkrytym terenie wychłodzić nas bardzo szybko.
"Cofka" się cofnęła, a woda wróciła tam gdzie jej miejsce, czyli do morza.
W niedzielę rano wybraliśmy się na kolejny spacer, pooglądać świat jeszcze przed wschodem słońca.

pozdr.Vslv

Vagabond I

2012-01-15T18:40:00.000+01:00

Witam,
ilość moich wpisów uległa drastycznemu zmniejszeniu. Nie oznacza to jednak, że zapadłem w sen zimowy.
Wprost przeciwnie. Mam dużo najprzeróżniejszych i ciekawych zajęć - czasu nie wystarcza na wszystko, co chciałoby się zrobić.
Z pewnością nie może zabraknąć czasu na poranne weekendowe spacery z Vegą. Już po piątej rano daje znać, że czas wstawać i wędrować.
Sobota upłynęła pod znakiem sztormowego wiatru i "cofki", czyli wody wpychanej przez wiatr z morza w górę rzeki. Nie wszędzie dało się przejść, z drugiej strony nie było tak tragicznie, jak w TV.
Część promów nie kursowała, niektóre ulice zostały lekko podtopione. Straż pożarna odpompowywało wodę sprzed wejścia do szpitala miejskiego. Zresztą niedawno po wielkim remoncie - główne wejście w wyjątkowo debilny sposób zostało zaprojektowane poniżej poziomu gruntu. No i teraz przy większej cofce, lub ulewnym deszczu będzie się odbywała "bohaterska walka z żywiołem". Tak to zostało opisane m.in. w TVN Meteo - tylko dzięki bohaterskiej postawie strażaków w walce z żywiołem nie doszło do ewakuacji szpitala.
W sam raz wracając ze spaceru z pieskiem widziałem tę akcję: jeden wóz strażacki, kilkunastu strażaków i jedna pompa wyrzucająca wodę do parku. Poza zalaniem bzdurnego przegłębienia terenu, nie było żadnego zagrożenia.
W dziwny sposób jestem przekonany, że część pokazywanych podtopień jest efektem poważnych błędów inwestycyjnych i medialnych wydmuszek. Oczywiście w ten sposób nie umniejszam tragedii wielu ludzi naprawdę poszkodowanych przez siły natury.

pozdr.Vslv

wariacje

2012-01-09T20:20:00.000+01:00

Witam,
tytuł nie odnosi się do stanu ducha, ani wzrostu ekscentryczności. Tej ostatniej zresztą wcale mi nie brakuje.
Odnosi się do oswajania nabytku z ostatnich dni, czyli myśliwskiej typowo bawarskiej marynarki.
Uszyta jest z tkaniny typu loden - doskonałej na tę porę roku. Ciepła, nieprzemakalna i niewrażliwa na podmuchy zimnego wiatru.
Ostatnio dołożyłem futrzany kołnierz do tej marynarki, uzyskując w efekcie militarną w wyglądzie kurtkę.
Jest teraz cieplej, a futerko (naturalne) jest miłe w dotyku. Czasami taki pojedynczy dodatek może całkowicie odmienić wygląd zestawu.
Z pewnością lodenowy płaszcz i marynarka rodem z Bawarii będą podlegać różnym wariacjom i kompozycjom.

pozdr.Vslv

obrazki z weekendu

2012-01-08T23:57:00.001+01:00

Witam,

pogoda niezbyt dopisywała - raczej było deszczowo i pochmurnie. Poza kilkoma spacerami czas spędziłem raczej leniwie.
Miałem zamiar trochę napisać i odpisać na różne komentarze. Niestety nie udało się. Może w poniedziałek.

pozdr.Vslv

Vislav, a mam do Ciebie pytanie

2012-01-04T13:09:00.000+01:00

Witam,

Anonimowy pisze..25 grudnia 2011 03:0.

Vislav a mam do Ciebie pytanie. Może na jakiś kolejny wpis. Dostajesz od gwiazdora 1500zł. Masz je wydać na ubrania polskiej marki. Gdzie byś się udał? Vistula? Reserved? CCC? Bytom?
pozdrawiam

# A.25.12/03:05 - kwota do rozważenia musiałaby być dziesięciokrotnie większa. Za 1500zł przy moich wymogach co do jakości tkanin i wykonania - w pierwszym obiegu nie mam czego szukać.

Raczej użyłbym tej kwoty t.j. 1500zł przez najbliższe pół roku na totalną wymianę zawartości mojej szafy korzystając z różnych SH, mniej ładnie mówiąc szmateksów.
Od kilku lat sklepy i salony mody oglądam wyłącznie po drodze przez szybę. Nie odpowiada mi jakość, ani styl.
Dotyczy to również CCC - tam kupuję środki do konserwacji obuwia. Z samych butów nie wybrałbym z bieżącej oferty absolutnie nic.

Dysponując kwotą 15.000zł, 10% z tego przeznaczyłbym na szmatki, a cała resztę na jakąś zwariowaną wyprawę np. na Syberię :-)

Pozdrowienia Vislav 2 stycznia 2012 08:57

Dzisiaj zabierając się do wpisu i z zamiarem poszerzenia wypowiedzi otrzymałem jeszcze jedno pytanie na gmail

[...]Bardzo mnie interesuje, gdzie znajdujesz większość ubrań czy dodatków. Jak przeglądam Twojego bloga, to musiałbym wydać chyba fortunę, żeby tak wyposażyć szafę :) Z góry dziękuję za kontakt i pozdrawiam.[...]

Poszerzając trochę swoją wypowiedź na ten temat. Mimo, że mieszkam w niezbyt dużej miejscowości, to jednak w zasięgu pieszych spacerów pomiędzy pracą a domem mam dziesięć SH (secondhand) na niezłym poziomie z dostawami raz w tygodniu. Każdy zresztą ma swój wybrany dzień dostaw, tak więc jednorazowo odwiedzam 2-3 miejsca spędzając w każdym kilka-kilkanaście minut. Każdy z nich stosuje sortowanie odzieży według asortymentu i wieszaki.

Duża konkurencja spowodowała znaczny postęp w tym zakresie. Nie mają już nic wspólnego z przedsięwzięciami sprzed paru lat, gdy do wyboru były skotłowane szmatki w workach, lub na dużych ladach - albo się przystosowały do realiów rynku, albo przestały istnieć.

Szukam wyłącznie rzeczy nowych, lub przynajmniej nie noszących wyraźnych śladów użytkowania. Podstawą wyboru jest jakość tkanin, tekstyliów, dzianin - wybieram prawie wyłącznie włókna naturalne. Kolejno kolorystyka, jakość wykonania. No i oczywiście rozmiar.

Ceny bywają różne w zależności od miejsca. Jednak najwyższe to 50 PLN za kilogram, lub kilkadziesiąt złotych od sztuki. Bardzo rzadko kupuję w dzień dostaw czekając spokojnie na kolejne obniżki. Moje wybory, jak widać z bloga są na tyle nietypowe, że mogę sobie spokojnie poczekać. W ostatni dzień przed dostawą bywa 5 PLN za kilogram, lub kilka złotych od sztuki. Dla przykładu wczoraj kupiłem bardzo długi bawełniany płaszcz w kolorze piasku pustyni i w takich awanturniczych klimatach za 1 PLN - stan idealny, przyda się na wiosnę.

Przy tak niskich cenach stosuję dość dużą rotację i wszystko co przestaje mi się podobać, bez większych sentymentów pakuję w worki i odstawiam do kontenerów "PCK". Jeden mam po drugiej stronie ulicy obok kamieniczki w której mieszkam. Taki rotacyjny system też może sprawiać wrażenie obfitości jednorazowo posiadanych rzeczy przez dłuższy czas.

Wracając do wirtualnie oferowanej kwoty 1.500 PLN na zakupy w pierwszym obiegu. Poniżej prezentowany zestaw z drugiego obiegu łącznie z dodatkami kosztował mnie około 150 PLN. Taki sam kupiony w pierwszym obiegu oceniam na kwotę powyżej 5.000 PLN i taniej po prostu się nie da. Można poszukiwać tańszych "opakowań zastępczych", jednak zarówno stylistyka, a przede wszystkim jakość będzie znacznie niższa. A to mnie w żaden sposób nie satysfakcjonuje.

Ponadto sama stylistyka w ofercie wymienionej w wirtualnej propozycji (ubrania polskiej marki) idzie w dwóch kierunkach: biznesmen, lub pseudosportowy młodzieniec. Żadna z nich nie odpowiada mojemu stylowi. Wędrując po różnych SH zauważam, że podobnie jak ja myślących powoli przybywa.

No i mój najnowszy zestaw w lekko bawarskich klimatach.

pozdr.Vslv

noworoczny spacer

2012-01-03T09:08:00.000+01:00

Witam,
powoli nadganiam "utracony czas". W ramach remanentów: noworoczny spacer odbyty o bardzo wczesnym poranku, jeszcze przed wschodem słońca. Wędrując sobie z pieskiem w stronę morza mijałem ostatnich sylwestrowych balowiczów powracających do domu.

pozdr.Vslv

poświąteczny remanent

2012-01-03T07:57:00.001+01:00

Witam,
czas pędzi szybko i nie zawsze mam czas na zamieszczanie kolejnych wpisów. Przede wszystkim dziękuję za wszystkie komentarze. Przepraszam, jeżeli pominąłem odpowiedzi za poniektóre. Z pewnością czytam wszystkie i jest mi przyjemnie, gdy czasami moje wpisy budzą odzew.
Same święta spędziliśmy w mini-gronie razem z Aubrietą i Pauliną. Następnie kilka dni w Warszawie i "zlot" córek u najstarszej Izy razem z jej "gromatką". W międzyczasie spacery w najprzeróżniejszych miejscach. Miły świąteczny klimat i najprzeróżniejsze rozmowy o wszystkim co możliwe.
Przed końcem roku, późną wieczorową porą do kwiaciarni Aubriety przyszedł ogrzać się bezdomny kociak o bardzo orientalnym wyglądzie i został u nas na stałe. Aubrieta nazwała go Haku-Rio, czyli Biały Smok. "Fruwa" teraz po całym mieszkaniu i żadne miejsce nie jest dla niego niedostępne. Ma wyjątkowo żywe usposobienie i niezmierną ciekawość świata.
Życząc wszystkim najlepszego w nowym 2012 roku zapraszam do obejrzenia garści kolaży:

Wigilia razem z Aubrietą i Pauliną

na PW u Karoliny

pozdr.Vslv

body guard Św.Mikołaja, czyli Wesołych Świąt

2011-12-23T11:21:00.000+01:00

Witam

Wszystkimi czytelnikom, wytrwałym komentatorom, sympatykom, antypatykom mojego bloga i całemu światu życzę

WESOŁYCH ŚWIĄT

Ja sam udaję się na kolejną niekoniecznie tajną misję, jako body guard Świętego Mikołaja. Świat zmienia się stale i wyznacza nowe wyzwania.

serdecznie pozdrawiam

Vislav

rozważań na temat stylu ciąg dalszy

2011-12-23T08:53:00.003+01:00

Witam,

Na blogu MACARONI TOMATO po opublikowaniu recenzji Dawid Woliński 2012 show.
rozpoczęła się długa, namiętna i czasami ostra dyskusja na temat konsekwencji w tematyce prowadzonego bloga, zdrady ideałów, roli autora i takie tam różne rzeczy.

Kiedyś zakładając swojego bloga i zaczynając działania w blogosferze traktowałem to przedsięwzięcie, jako swoisty notatnik z mojej aktywności i ciekawych miejsc w blogosferze. Szmatki i wizualizacje przyszły później.
Uczestnicząc w ww dyskusji popełniłem trochę komentarzy. Zdecydowałem się przekopiować je do mojego bloga, aby się mi nie zagubiły.

Vislav pisze...18 GRUDNIA 2011 20:35
Witam,
A.17:23 - niekoniecznie jest to zasadą i nie każdy prowadzący bloga aspiruje do świata mody, a w domyśle korzyści z tego płynących. Prowadzę swojego bloga od ponad dwóch lat i nie mam nic wspólnego z opisanymi zjawiskami. To takie drobne sprostowanie.
Zgadzam się, że komercja i komercjonizm wpływa na obiektywność i szczerość przekazu. Można ten mechanizm zaobserwować na wielu blogach.W przypadku bloga MT pewne symptomy od jakieś czasu można również zaobserwować.Jednak występuje tutaj również inne ograniczenie. Przyjęcie roli mentora i guru w zakresie bespoke i klasyki przysporzyło grono wiernych czytelników. Szczególnie, że mamy do czynienia z dużą wiedzą i przyrastającą praktyką.Jednak te ramy okazały się dla MT zbyt ciasne i wraz z naturalnymi zmianami własnego stylu - zaczęły się protesty "wyznawców".Jednakowoż ciekawy jestem ilu wyrazicieli zdecydowanie negatywnych opinii jest ortodoksyjnymi przedstawicielami klasycznej męskiej elegancji i stosuje te zasady w każdym miejscu i czasie. Łącznie z sypianiem w nocnej koszuli i szlafmycy?
Odnosząc się do opisanego pokazu Dawida Wolińskiego. Dla mnie jest to forma happeningu i impresji na temat stylu ubierania się stojącego w wyraźnej opozycji do wszechobecnego fit i slim fit. Pokazuje również, że wygłaskany styl na biznesmena nie jest jedynym. Ponadto inność zawsze budzi opory i potępienie, nawet gdy jest tylko inspiracją.Niestety w opisie MT przewija się również nutka fascynacji światem celebrytów, pierwszych rzędów i zajmowanych krzeseł. Czy jest to niewinny grzeszek, czy przypadłość - czas pokaże. Mam nadzieję, że to pierwsze - a któż z nas jest idealny i bez wad.Mam też nadzieję, że autor bloga znajdzie granicę pomiędzy światem komercji, a własnym niezależnym osądem.
Takim blogiem, który przestałem czytywać jest Suitable Wardrobe.
pozdrowienia Vislav
p.s. szacunek dla autora blogu "przepuszczającego", jak sądzę wszystkie komentarze.Przy moderowaniu - pokusa jest duża :-)

Vislav pisze...18 GRUDNIA 2011 22:58
MT dzk b. Na te tematy można pisać w nieskończoność.
Nasunęła mi się jeszcze jedna refleksja.
Co za różnica czy będziemy w naszych wypowiedziach ograniczeni do wymogów komercji, czy do konkretnego grona odbiorców. Jedni i drudzy będą próbowali nam narzucać o czym i jak mamy pisać. Skutek jest ten sam.
Uważam, że prowadząc autorskiego bloga - liczy się przede wszystkim szczerość przekazu.
Tematyka i zakres winny wynikać z naszej wewnętrznej potrzeby. Inaczej upodobnimy się do Willa, czego nikomu nie życzę,

Vislav pisze... 19 GRUDNIA 2011 08:11
Mój styl programowo opiera się na szmatkach pozyskiwanych prawie wyłącznie z drugiego obiegu. Powody są różne: różnorodność, jakość, aspekt finansowy. Oglądalność ca 20%-30% Twojej.
Miewałem też czytelników/komentatorów próbujących ubierać mnie w swoją wizję stylu, lub pokazujących różne moje błędy techniczne, czy stylistyczne.
Odpowiedź zazwyczaj była podobna: oczywiście można to zrobić inaczej, być może lepiej, ale nie będzie to samo. Wymiana jednego elementu pociąga za sobą potrzebę zmian całości.
Błędy, zazwyczaj już wcześniej przeze mnie zauważone, starałem się eliminować, lecz bez zbytniej przesady.
Uczestnictwo w bespoke.pl i CMDNS przekonało mnie z pewnością, że najłatwiej poprawia się cudze, a rozdźwięk pomiędzy teorią i praktyką radzących bywa duży.

Śmiem przypuszczać, że większość anonimowych komentarzy w pełni podlega tej zasadzie.
Czyli po prostu róbmy swoje.

Komercja, reklama przewijająca się w tle, o ile w sposób znaczący nie wpływa na zawartość bloga i nie jest denerwująca wizualnie - nie ma znaczenia, jak długo nie jest to nachalny komercjonizm.
Samo zarabianie w takim przypadku nie jest niczym złym.
p.s. pisząc komentarz spojrzałem jeszcze raz na pierwszą fotkę w tym temacie. Chociaż stylizacje są lekko przejaskrawione, nie są wcale takie głupie, aczkolwiek dla wielu trudne do przełknięcia.
Vislav pisze... 19 GRUDNIA 2011 10:13

A.19.12.2011 - blog - blogowanie,
z samego założenia tej formy wypowiedzi, jest bezsprzecznie formą autokreacji autora i systemu wartości jakie reprezentuje.

To nie jest forum dyskusyjne!!!

Jako czytelnicy możemy dany blog akceptować, lub nie. Możemy go czytywać i oglądać lub nie.
To autor bloga decyduje, czy i w jakim zakresie otwiera system komentarzy.
Może w każdej chwili swoją decyzję zmienić.
Fakt, że blog jest dostępny publicznie nie oznacza, że jest własnością publiczną.

System komentarzy uważam za odpowiednik bezpośrednich spotkań autorskich z publicznością.
Autor na takim spotkaniu może odpowiadać na pytania, lub pozostawiać je bez komentarza> Sugestie publiczności może brać pod uwagę lub nie. Na spotkanie może przyjść w koszulce reklamującej dowolny produkt, to jest jego sprawa.
To, czy w życiu prywatnym jest celebrytą, dandysem, przykładnym ojcem rodziny nie ma znaczenia i nie musi się z tego tłumaczyć.
Vislav pisze... 19 GRUDNIA 2011 21:45
A.19.12.2011/21:21 To jest moja opinia:

Prawdziwy twórca (nie ważne geniusz, czy grafoman) jest egoistą i egocentrykiem. Liczy się wyłącznie własna wizja przekładana na dowolny środek wyrazu.

Nie doczytałeś moich poprzednich uwag:
Komercja lub odbiorca jest takim samym ograniczeniem (każdy na swoje kopyto) i próbuje zyskać coś dla siebie.
Vislav pisze...20 GRUDNIA 2011 10:56
Drodzy moi,
nie zrozumieliśmy się.
Krytyka, komentarze czytelników w prowadzeniu bloga może istnieć i zazwyczaj ta opcja jest włączona.

Nie jest to jednak wymóg bezwzględny. Bardzo znany blog WarsawFashion ma wyłączone komentarze i ma się bardzo dobrze (nie oceniam zawartości).
Są też inne mniej znane przykłady.

Natomiast należy odróżnić krytykanctwo, lub próbę narzucania autorowi bloga, jak powinien ten blog prowadzić.
Vislav pisze...20 GRUDNIA 2011 11:07
No i jeszcze jedno na temat komentarzy. Ponad 99% czytelników dowolnego bloga nie pozostawia żadnych wpisów pozostając biernymi obserwatorami.
O popularności bloga świadczy przede wszystkim ilość odwiedzin.
Ilość komentarzy zależy zazwyczaj od kontrowersyjności tematu, co zresztą w tym przypadku jest doskonale widoczne.
Vislav pisze...20 GRUDNIA 2011 18:15
+Immune+
jak zwykle prawda leży gdzieś po środku i każda ze stron ma swoje racje.
W swoich wypowiedziach i przemyśleniach nie odrzucam komentarzy, krytycznych wypowiedzi i "współdzielenia się wiedzą".
Zwracam uwagę tylko na niektóre, moim zdaniem naganne mechanizmy:
- zarówno blog, jak i jego autor nie jest publiczną własnością,
- tak, jak w dyskusji w realu obowiązują pewne formy i normy postępowania.

Niestety w części wypowiedzi Dress Code zamienia się w kod dresa, zazwyczaj anonimowy zresztą.

Mój blog jest w pełni otwarty na komentarze, beż żadnej funkcji moderowania. Kasuję wyłącznie wpisy o zawartości komercyjnej, chociaż w sam raz Blogger ma bardzo dobry filtr antyspamowy i jest to bardzo sporadyczne. No i w skali roku wypada kilka wpisów wyraźnie naruszających normy obyczajowości. To wszystko.

Jednakowoż nie jest to moja pierwsza dyskusja na temat kultury wypowiedzi.

p.s. często punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia. Być może kiedyś wystartujesz z własnym blogiem :-)
Vislav pisze...21 GRUDNIA 2011 22:31
# A.21.12.2011/14:06 - chętnie poznałbym te ściśle określone ramy, czyli "kod" klasycznej męskiej elegancji.
Obawiam się, że współczesne zasady Dress Code są utożsamiane z tym pojęciem.
Klasyczna męska elegancja jest pojęciem znacznie szerszym i w znacznej mierze subiektywnym.
Wzorce mogą być różne i odmienne, dla przykładu: biznesmen z Wall Street, muzyk jazzowy, malarz z Montmartre ......
Nie przeczę, że MT przestał się mieścić w ramach tego, to co potocznie uważamy za klasyczną męską elegancję
Pokaz D.Wolińskiego tym bardziej :-)

# Ernestson - napisałem już wcześniej, że pokaz D.Wolińskiego traktuję, jako happening i impresję, a nie ofertę ściśle handlową.
Inspiracja klasyką jest widoczna, przy równoczesnej opozycji do slim fit i pseudosportowej elegancji.
Pokazane zestawy są poza klasyką, jednak z pewnością nie nazwałbym ich bezkształtnymi szmatami.
Vislav pisze...22 GRUDNIA 2011 21:22
hmmm...podsumuję, jak ja tę dyskusję odbieram:
podmiotem jest blog, a przedmiotem autor
to w nawiązaniu do komentarza powyżej i zresztą paru innych.
a, jak babki będą kwadratowe, to zmienimy piaskownicę...z mojej strony EOT
pozdr.Vslv

Nazbierało się tego trochę - będzie, jak znalazł na przyszłość.

przekopiowałem wyłącznie swoje teksty, bo tylko do nich mam prawa autorskie :-)

Kolejny zestaw, to przygotowania do zimy, czyli na ciepło - same wełenki.

na uwagę zasługuje golf - oryginalny norweski z bardzo dobrej wełny, a firma ma ponad stuletnią tradycję.

pozdrowienia Vislav

adventure, czyli Twój styl jest słaby

2011-12-22T09:38:00.001+01:00

Witam,
dzisiejszy wpis i kolejne kolaże doskonale zgrały mi się do komentarza w poprzednim temacie:

Anonimowy pisze...

O ile Twój styl wg mnie jest słaby to z przyjemnością patrzę na Twoje zdjęcia, na to, że masz pomysł na siebie, wiele pasji, zainteresowań.

Wyglądasz na ciekawego człowieka
Happy new Year :)

21 grudnia 2011 20:34

Przede wszystkim dziękuję za ocenę. Z fotkami i kolażami staram się, aby wypadały, jak najlepiej.

Powróćmy jednak do mojego stylu. Cóż może oznaczać, że styl jest słaby. Przeciwieństwem byłby mocny, wyrazisty, lub w intencji autora komentarza dobry, akceptowalny, fajny.

W mojej definicji styl może być określany przez właściwie trzy wyrażenia:

indywidualny
konsekwentny
spójny

Indywidualny oznacza, że nie jest bezpośrednio kopią innej ikony, lub wzorca stylu. Nie jest też odzwierciedleniem kolejnych i szybkich zmian mody.

Konsekwentny, czyli powtarzalne wybory różnych elementów zestawów. W moim przypadku jest to używanie głownie naturalnych tkanin i tekstyliów w maksymalnie dobrej jakości, z dużą przewagą wełenek. Używanie, bądź nawet nadużywanie wyrazistych kolorów. Silny nacisk na dodatki tworzące finalny wizerunek. Prawie wszystkie elementy zestawów pochodzą z drugiego obiegu, czyli szmateksów. Wykluczam "blue jeans" i wszelkie pseudo-sportowe współczesne wynalazki.

Spójny - zgodny z osobowością i sposobem widzenia świata przez autora. W moim przypadku jest to mieszanka przygody, wygody, wolności z nutką nostalgii za klasyką. Aczkolwiek z tym ostatnim bez przesady i raczej omijam kojarzoną z klasyczną męską elegancją, modę na kopię lub opakowanie zastępcze biznesmena z Wall Street.

Wracając do wpisu Anonima. W takim ujęciu trudno jest definiować styl jako zły, lub dobry. Można mu zarzucić brak konsekwencji, spójności, indywidualizmu. Z pewnością może się podobać, lub nie. Im bardziej wyrazisty, tym bardziej będą zróżnicowane opinie. W moim przypadku spotykam i spotykałem się z komentarzami pełnymi aprobaty i również dezaprobaty, aż do wyzwisk formułowanych przez pewnego osobnika włącznie.

Dezaprobatę może również budzić fakt, że facet wyraźnie w wieku 50+ ubiera się tak, a nie inaczej. To nie przystoi dziadkowi!!! Zaręczam, że mógłbym bez większego problemu stworzyć wizerunek eleganckiego, miłego starszego pana - publikując raz na tydzień dwa, przemyślane i stonowane zestawy. Jednak blog ten jest zapisem codzienności, a ja nie jestem miłym dobrodusznym starszym panem. Jedynie wiek nie ulega wątpliwości, trudno to ukryć i nie zamierzam.

No i kolejny zestaw w przygodowym stylu:

Wszystkiego najlepszego
Vislav

blue

2011-12-20T13:24:00.000+01:00

Witam,
dzisiejszy, a właściwie wczorajszy zestaw zdarzył się w tonacji szaroniebieskiej. Kolorowym akcentem jest czerwony "dziany" krawat z wełny.
Dalej pracuję nad udoskonalaniem "warsztatu" pozwalającego na prezentowanie wizualizacji moich zestawów z założeniem pozbywania się zbędnych szczegółów.
Stąd właśnie różne pocięte z fotek kolaże.

pozdr.Vslv

p.s. prośba o cierpliwość, jeżeli chodzi o komentarze - nie mogę dogonić czasu. Dziękuję za wszystkie wpisy.

run Vega run

2011-12-18T14:08:00.002+01:00

Witam,
jak zwykle wyszliśmy z Vegą jeszcze długo przed hipotetycznym wschodem słońca. Okazało się, że słoneczko nie pokazało się schowane za chmurami.
Na plaży wietrznie i sztormowo. Nie przeszkodziło to Vedze ganiać do upadłego za mewami i wronami.

pozdr.Vslv

p.s. fotki z biegnącą Vegą nie były poddawane specjalnej obróbce graficznej. Zostały wykonane z ręki przy stosunkowo długim czasie naświetlania. Do tego doszły tylko typowe działania: kadrowanie, balans bieli, ogólna zmiana kontrastu i naświetlenia - to wszystko.

przedświatecznie i sztormowo

2011-12-18T00:25:00.001+01:00

Witam,
dzisiejszy dzień to dwa nadmorskie spacery - wcześnie rano z Vegą i później plażą z Bansinu, poprzez Heringsdorf, Ahlbeck do Świnoujścia.
Trochę dmuchało, a morze doszło prawie do samych wydm. Pojawiła się też sztormowa fala.
W Heringsdorfie przed wejściem na molo stoi ciekawa choinka. W kolorach i stylistyce pasowałaby do Moskwy. Nie wszystkie miejsca mają swoje fobie i uprzedzenia :-)

pozdr.Vslv

powrót z misji, czyli język stroju

2011-12-16T12:56:00.000+01:00

Witam,

pomijając szmatkowe blogi będące wynikiem komercji, komercjonizmu i działające jako ambasadorzy marek, lub tuby marketingowe - pozostałe zazwyczaj pokazują, czasami nie do końca uświadomione sobie powieści o nas samych, przemawiając najstarszym językiem świata:

"For thousands of years human beings have communicated with one another first in the language of dress. Long before I am near enough to talk to you on the street, in a meeting, or at a party, you announce your sex, age, and class to me through what you are wearing—and very possibly give me important information (or misinformation) as to your occupation, origin, personality, opinions, tastes, sexual desires, and current mood. I may not be able to put what I observe into words, but I register the information unconsciously; and you simultaneously do the same for me. By the time we meet and converse we have already spoken to each other in an older and more universal tongue."

-Alison Lurie, The Language of Clothes, Random House (1981).

Quotation: The Language of Dress

„Zanim jeszcze znajdę się na tyle blisko ciebie, by porozmawiać, na ulicy, na spotkaniu czy przyjęciu, ty już powiadamiasz mnie o swojej płci, wieku i klasie dzięki temu, co masz na sobie – i często dajesz mi też ważne informacje (lub dezinformacje) na temat tego, czym się zajmujesz, skąd pochodzisz; informacje o twojej osobowości, opiniach, guście, pragnieniach seksualnych i obecnym nastroju. Czasami może nie uda mi się ująć tego, co obserwuję, w słowa, ale zauważam te informacje nieświadomie; a ty jednocześnie czynisz ze mną to samo, co ja z tobą. Zanim się spotkamy i wymienimy zdania, zdążymy już porozmawiać w starszym i bardziej uniwersalnym języku”.
Alison Lurie autorka „Języka stroju”

Pokazując na tym blogu różne ciuszki i szmatki, jednocześnie pokazuję siebie. Mój styl jest odzwierciedleniem mojego sposobu widzenia świata. Jest sumą doświadczeń życiowych, przeczytanych książek i obejrzanych filmów.

Tym razem starałem się pokazać to w żartobliwy sposób układając kolaże, jako reportaż z misji gdzieś, która do końca nie wiadomo czy się odbyła.
Miejsce i cel misji pozostanie tajemnicą przez kolejne 50 lat zgodnie z zasadami służb różnych działających na zlecenie JKM :-)

Jak widać dwoiłem się i troiłem, aby wykonać zadanie.

pozdr.Vslv

rewers

2011-12-14T14:28:00.000+01:00

Witam,
dzisiaj odwrotnie, czyli najpierw sweter, a na wierzch koszula. Podstawowy zestaw to wełenki: prawdziwy z owczej wełny grubo dziergany sweter w tradycyjne wzory, wełniane spodnie i wełniana koszula z tkanin o płóciennym splocie.
Reszta na obrazkach.

dzisiaj bez kolorystycznych fajerwerków - kawa z mlekiem.

pozdr.Vslv

idą święta

2011-12-13T12:44:00.000+01:00

Witam,

na przekór paskudnej wietrznej i deszczowej pogodzie - dzisiaj kolorowy zestaw zapowiadający szybko zbliżające się święta.
Dużo kolorów i dużo czerwieni. Nie do końca udało mi się uchwycić kolor swetra typu kardigan. Pionowe pasy poza czerwonymi i żółtymi są ciemnozielone.
Życzę wszystkim optymizmu i pogody ducha w przygotowaniach.

pozdr.Vslv

przygotowania do zimy

2011-12-12T22:08:00.003+01:00

Witam,
właściwie to zimy to wciąż jeszcze nie ma i raczej do końca grudnia nie będzie. Jednak jeszcze parę potencjalnie zimowych miesięcy wciąż jeszcze przed przed nami.

Korzystając z jednodniowego spadku temperatury przetestowałem parę elementów:
- DIY bezpalcowe wełniane rękawiczki podbite futerkiem z polarnych lisów (kawałki z bardzo starego futra)
- wełniany norweski golf z prawdziwie stuprocentowej wełny - bardzo ciepły
- solidne buty z grubej skóry
- skórzana kurtka z dokładaną kamizelkową podpinką.

Przy okazji trochę pracy z programem graficznym Corel Draw. Reportażowych i krajobrazowych fotek raczej nie przerabiam niż ogólne możliwości Picasa. Natomiast wizualizacje zestawów chętnie, o ile czas na to pozwala.

pozdr.Vslv

poranna kawa

2011-12-11T11:40:00.001+01:00

Witam,
już od piątej rano, Vega patrząc tęsknym wzrokiem na antresolę płakała, że Pan jeszcze śpi - a to już czas na weekendowy spacer. No i co zrobić? Przeczekałem trochę może zaśnie - niestety nie. Zaspany zszedłem na dół i wbiłem się w przygotowane poprzedniego dnia ciuszki. Zestaw był wystarczająco ciepły, aby przy niskiej temperaturze i dość silnym wietrze nie zmarznąć. Jedynie stopniowo odwijałem uszankę, aby w końcu klapy zawiązać pod brodą.
Kawę kupiłem po drodze na stacji benzynowej. Rewelacyjna nie była, ale wystarczająco gorąca i kubek słusznych rozmiarów.
Jak zwykle Vega buszowała po krzakach, a ja czekałem na wschód słońca wykonując od czasu do czasu fotki.
Na ostatniej fotce pokazałem najbardziej zwariowane okulary, jakie posiadam. Dobrze chronią przed silnym wiatrem ze względu na nadrukowaną siatkę. Swoją zasadą działania przypominają okulary Inuitów, syberyjskich koczowników, lub mieszkańców Tybetu.

pozdr.Vslv

jak zwykle w sobotę rano

2011-12-10T19:47:00.001+01:00

Witam,
jak zwykle w sobotę rano spacer z Vegą na spotkanie wschodu słońca. Niestety dzisiaj rano niebo było pokryte chmurami i paskudnie dmuchało.
Na szczęście przewidując kiepska pogodę uzupełniłem zestaw "demobilki" o ocieplacz dla oddziałów specjalnych (kiedyś pokazywałem dokładniej) i nową rzecz - ciepły kaptur zaprojektowany specjalnie dla potrzeb wojskowych na ekstremalne warunki zimowe.
Mimo, że na plaży (przy wiatraczku) trudno było ustać przy silnym wietrze - cały zestaw sprawdził się doskonale. Kaptur przy krawędzi ma wszyty specjalny drut usztywniacz, co pozwala dobrze formować jego kształt.
Vega, jak zwykle biegała za ptakami, a ja próbowałem fotografować.

Morze wygląda wyjątkowo spokojnie ze względu na południowo-zachodni kierunek wiatru, czyli od lądu.

pozdr.Vslv

demobil

2011-12-10T00:26:00.001+01:00

Witam,

powoli nadganiam zaległości.
Po oficjalnym czwartku przyszedł czas na casualowy piątek. Wykorzystałem spodnie i koszulę z demobilu szwedzkiej armii. Są to elementy umundurowania wojskowego z końca ubiegłego wieku. Poza wygodą cechuje je wysoka jakość.
Z dodatków wełniana dokerska czapeczka też szwedzkiej produkcji. Reszta różna.

pozdr.Vslv

oficjalnie

2011-12-09T14:42:00.001+01:00

Witam,

czasami potrzeby zawodowe powodują, że strój powinien być bardziej oficjalny. Tak też było wczoraj - spotkanie z przedstawicielami szwedzkiej firmy z branży IT. Chociaż w sam raz, jak się spodziewałem i tak było, ta branża ma dość luźne podejście do "oficjalności".
Przynajmniej miałem okazję trochę odmienić swój wizerunek.

pozdr.Vslv

Dale of Norway

2011-12-09T11:12:00.001+01:00

Witam,
zazwyczaj nie podaję marek/firm skąd pochodzą moje szmatki. Tak, czy inaczej zaopatruję się w drugim obiegu i większość znalezisk jest niepowtarzalnych, niemożliwych do kupienia w bieżących kolekcjach.
Najlepsze wełniane swetry, jakie trafiam zazwyczaj pochodzą z Północy. Do takich producentów doskonałych swetrów należało i być może należy Dale of Norway. Piękne, tradycyjne wzornictwo i doskonała jakość wykonania.
Niestety podążając za modą przeszli na sportową stronę mocy i z bieżącej kolekcji nie wybrałbym nic.
Nie wiem, jak jest z jakością. Niestety wiele marek w ostatnich latach podupadło również w tym zakresie.

Piękne, klasyczne swetry Dale of Norway w tej chwili są do znalezienia wyłącznie w drugim obiegu i taki właśnie sweter posiadam od zeszłego roku. Powoli zbliża się zima, jest coraz chłodniej - przyszedł więc czas na skandynawskie klimaty.

pozdr.Vslv

jeszcze raz paramilitarnie

2011-12-06T12:09:00.001+01:00

Witam,

Jak już wdepnąłem w te berety to i reszta podąża za tym wyglądem. Jeszcze raz kolorowy "militarny zestaw". Nie jest to żadna konkretna rekonstrukcja określonego umundurowania. Takie sobie luźne fantasy na temat wojskowego ubioru.
Zresztą jestem fanem książek i filmów z pogranicza sci-fi i fantasy, chociaż też nie odwoływałbym się do konkretów, tylko luźnego pomysłu.

Na wyróżnienie zasługują pumpiasto/lumpiasto wyglądające spodnie. Uszyte są z doskonałej jakości cienkiego wełnianego sukna w typowo militarnym kolorze. Świetna tkanina, a swoimi właściwościami bije na głowę wszelkie bawełniane odpowiedniki. Zresztą żółty koszulowy sweterek również.
Będąc fanem wszelkiego rodzaju wełenek dołożyłem do tego skarpetki, kamizelkę, krawat i oczywiście beret.
Ocieplana granatowa marynarka i ocieplany nieprzemakalny płaszczyk w piaskowo-oliwkowym kolorze dopełniają reszty.

W sam raz na tę przedzimową porę roku ze zmienną lecz odczuwalnie zimną aurą.

pozdr.Vslv

szarości w słoneczno-szary dzień

2011-12-05T13:02:00.001+01:00

Witam,

Po przeczytaniu tytułu Gray Day na zaprzyjaźnionym blogu Garderobe 33 - nie zaglądając do wnętrza, aby się nie sugerować, zrobiłem swój szary dzień.

Poza kolorową poszetką całą reszta jest w różnych odcieniach szarości - zarówno zimnych, jak i ciepłych.
Dzisiaj zajrzałem do Gray Day i jest poniekąd podobnie. Szarości są łamane ciepłym kremowym, lub innym akcentem. Jest też kolorowa poszetka :-)

pozdr.Vslv

deszcz

2011-12-04T23:10:00.001+01:00

Witam,

niedzielny poranek przywitał nas przyzwoitym deszczem. Oczywiście Vega przy próbie rezygnacji ze spaceru natychmiast wyraźnie zaprotestowała. Pogoda nie ma znaczenia wobec przyjemności ciarania się po krzaczyskach, kopania w piachu w poszukiwaniu nie wiadomo czego. Cały czas była aktywna w psich przyjemnościach i tym razem nie ma jej na fotkach.
Za to ja jestem i to w nowym, kolejnym berecie. Beret jest w wersji wojskowej ze skórzanym obszyciem, podszewką, usztywnieniem w części czołowej pod emblemat i bez antenki.
Cały czas przelatywały deszczowe szołerki, słońce nie pokazało się ani na moment.
Po trzech godzinach przemoczeni , lecz szczęśliwi powróciliśmy do domu.

pozdr.Vslv

Vega

2011-12-04T22:58:00.001+01:00

Witam,

jak zwykle spacer z Vegą o wczesnym poranku, jeszcze przed wschodem słońca. Vega szczęśliwa, że wreszcie weekend i mamy przed sobą kilkugodzinny spacer ganiała wszystkie ptaki. Czasami tylko przysiadała sobie obserwując, jak robię fotki.
Pogoda dopisywała i świeciło słońce, jedynie zimny wiatr nie pozwalał pozostawać zbyt długo na plaży.

pozdr.Vslv

miało padać

2011-12-02T09:51:00.001+01:00

Witam

Według prognozy pogody od samego poranka miało być wietrznie i deszczowo. Zgodnie z zapowiedzią przygotowałem odpowiedni do spodziewanych warunków zestaw. Szczególnie, że za oknem krople deszczu stukały o parapet.

Przede wszystkim wybrałem obszerny i nieprzemakalny płaszcz. Miałem nadzieję przetestować beret w bardziej ulewnym deszczu. Ze względu na wiatr wybrałem skórzaną hybrydę, czyli coś pośredniego pomiędzy kurtką, a marynarką i cieplejszy szalik.
Po wyjściu z domu okazało się, że trochę pokropiło i na tym koniec. Jednak na godziny popołudniowe prognozy w dalszym ciągu przewidują deszcz. Wszystko może się zdarzyć - jestem przygotowany.

pozdr.Vslv

paramilitarnie

2011-12-01T10:16:00.001+01:00

Witam,

dzisiejszy zestaw powrócił do militarnych wątków. Są to buty i ocieplana marynarka w wojskowym stylu. Chociaż cała kolorystyka zestawu raczej ucieka w kierunku bardziej bajkowych, lub fantasy wątków.
Nie jest już zbyt ciepło o wczesnym poranku, tak więc spodnie i kamizelka chociaż bawełniane, to jednak z grubej tkaniny typu moleskin. Chyba najcieplejszej z szerokiej gamy bawełnianych produktów.
Dodatkowe ocieplenie daje długi, czarny, wełniany szal i niezbyt gruby wełniany sweterek uzupełniony jedwabnym szaliczkiem.
Beret we właściwym sobie kształcie powinien przejść lifting i stracić "antenkę", oraz zyskać skórzane obszycie otoku. Może z czasem znajdę i wojskową wersję odpowiednią do militarnych klimatów.
To jest jednak zabawa konwencją, a nie rekonstrukcja konkretnego stroju. Zresztą wielu "rekonstruktorów" to tylko wieszaki na pieczołowicie odtworzone stroje. W sam raz taka rola niezbyt mi odpowiada.
Nawiasem mówiąc spojrzenia szaro-burej "ulicy" na mój widok są bezcenne - a z jakiej choinki ten się urwał! :-)
"Prawdziwi faceci" tak się nie ubierają :-)
Nabywając te spodnie wczoraj w SH usłyszałem komentarz od bardzo sympatycznej sprzedającej Pani: wykładając te spodnie od razu pomyślałam o Panu. Nierzadko otrzymuję rabat "wymiatając" rzeczy na które nie ma żadnego popytu.

No i wizualizacja:

pozdr.Vslv

prawdziwych swetrów już nie ma

2011-11-30T13:45:00.001+01:00

Witam,

czasami jednak można takie znaleźć. Wykonane z prawdziwej owczej wełny, dziergane w różne wzorki, najlepiej tradycyjnie zrobione na drutach.
Dobrze wykonane grzeją, gdy jest chłodno. W cieplejszych pomieszczeniach nie działają, jak indywidualna sauna. Nie straszne im przelotne deszcze. Same superlatywy.

Niestety coraz trudniej o takie rarytasy. Gdzieś tam jeszcze w SH można spotkać ostatnich Mohikanów rękodzieła.
Wełniana koszula i wełniane spodnie też są uszyte z podobnie rzemieślniczych samodziałowych tkanin.
Tak, jak wełniane spodnie wciąż jeszcze nie należą do wyjątków, to cienkie wełniane koszule już tak.
Jakiś czas temu wędrowałem po sklepach z męską konfekcją, zadając pytanie o wełniane koszule. Zazwyczaj w odpowiedzi
było wzruszenie ramionami, lub oferta bawełnianej flaneli kiepskiej jakości.

Poszukując różnych elementów garderoby, na różne pory roku - w zasadzie jestem skazany na SH i drugi obieg. Chociaż ostatnimi czasy również tutaj trudno jest znaleźć coś ciekawego. W pierwszym obiegu tym bardziej.
Na szczęści uskładałem sobie co nieco i mogę sięgnąć do przepastnej szafy.

Na wierzch doszła ocieplana i pikowana kamizelka - może Mosze wybaczy :-)

pozdr.Vslv

czarny to też kolor

2011-11-29T14:21:00.001+01:00

Witam,

czarny to też kolor..., tak, jednak w towarzystwie innych. Nie przepadam za czysto czarnymi zestawami. Chociaż dzisiaj w warstwie zewnętrznej wyraźnie przeważa.
Jednak cała reszta już wraca dla mojej normalności. Lubię kolory i chętnie ich używam.

Cechą dzisiejszego zestawu jest totalna przewaga wełenek. O tej porze roku najchętniej całkowicie rezygnuję z bawełnianych i lnianych tekstyliów. Jeżeli już używam bawełnianych koszul, to tylko do bardziej oficjalnych zestawów.
Dzisiaj na szczęście żadnych oficjalek nie przewidywałem, a i w końcu takich nie było.

Rolę zwyczajowej do marynarki koszuli, pełni cieniutki wełniany sweterek z kołnierzykiem. Do tego dołożyłem wełniany tkany. a właściwie dziergany krawat w żywym czerwonym kolorze. Marynarka, spodnie, skarpetki to również wełenki. Filcowy beret oczywiście też. Zestaw w sam raz na dzisiejszą pogodę.

Tak przy okazji: niczego nie powinniśmy traktować śmiertelnie poważnie. Odrobina dystansu szczególnie do samego siebie nigdy nie zaszkodzi.

pozdr.Vslv

beret na galowo

2011-11-28T10:39:00.001+01:00

Witam,

pisując sobie różne rzeczy na forum bespoke.pl w temacie Beret, a klasyczna męska elegancja ułożyłem jeszcze jedną stylizację. Tym razem na galowo z przyzwoitym trenczem.
Zestaw z kilku warstw i bardzo ciepły, dodatkowo uzupełniony beretem w miejsce kapelusza - dopasowany jest do sztormowej pogody zapowiadanej dla wybrzeża Bałtyku. Tutaj beret pokazuje swoją przewagę nad kapeluszem. Nie trzeba go przytrzymywać aby nie pofrunął z wiatrem, a przed chłodem chroni doskonale.

Przy okazji można zobaczyć dwa różne szaliczki. Ten cieńszy i delikatny jest z wysokiej jakości chińskiego jedwabiu. Zamotany na szyi doskonale chroni przed chłodem zastępując golf, lub grubszą koszulę. Drugi to już typowy wełniany, jednak bez żadnych domieszek - lekki i sprężysty w odróżnieniu od różnych bawełnianych lub plastykowych "kompresów".
Wełniany kardigan jest w morskich klimatach, wydziargany z grubej owczej wełny na wzór tradycyjnych rybackich swetrów robionych na drutach przez matki, siostry, żony, lub kochanki rybaków.

pozdr.Vslv

dmucha

2011-11-27T14:18:00.001+01:00

Witam,
zgodnie z prognozą pogody dzisiejszy poranek nie należał do najciekawszych. Pochmurno i silny sztormowy wiatr, na szczęście nie padało.
Wybraliśmy się z Vega na plażę jeszcze przed wschodem słońca. Silny wiatr niósł tumany drobnego piasku, a morze cofnęło się daleko od lądu. Przy silnym sztormowym południowo-zachodnim wietrze nie ma fali przy brzegu wyspy i morze jest właściwie gładkie.
Nie udało się wykonać zbyt wiele fotek. Przynajmniej nie zmarzłem dzięki kilku warstwom szmatek: wełniany t-shirt, gruby wełniany golf, pikowana kamizelka i długi przeciwdeszczowy płaszcz. Testowałem też beret przy tej pogodzie - sprawuje się całkiem dobrze. Kapelusz dawno bu odfrunął.

pozdr.Vslv

french connection

2011-11-26T12:14:00.001+01:00

Witam,

zainspirowany kolejnym tematem na bespoke.pl Beret, a klasyczna męska elegancja, oczywiście kilka dni później znalazłem piękny beret w stylu francuskim (z antenką). Jest szerszy niż klasyczne polskie "robociarskie" berety, chyba najczęściej w dawniejszych czasach użytkowane w ogólnie pojętej branży budowlanej.
Trafił też jako kanon na scenę kabaretową.

W każdym bądź razie mam i korzystając ze zwyczajowego weekendowego spaceru - wypróbowałem. Dobrze chroni przed chłodem i wiatrem, chociaż chyba jednak wolę kapelusz. Czasami będę go używał, a przy okazji powiększyłem kolekcję różnych posiadanych nakryć głowy - odmiennych od zwyczajowo spotykanych na naszych ulicach męskich nakryć głowy.

pozdr.Vslv

pikowane ocieplacze

2011-11-25T13:39:00.001+01:00

Witam,

generalnie to jestem fanem naturalnych włókien, a wełny szczególnie. Jednak czasami sięgam po bardziej "nowoczesne" wynalazki. Tym razem jest to pikowana kamizelka i pikowane spodnie z czegoś tam niej naturalnego.

Chociaż same pikowane elementy garderoby mają bardzo długą tradycję co najmniej setek lat. To taki koczowniczy wschodni wynalazek służący zarówno, jako ocieplenie, lecz również uzbrojenie ochronne. To nie kufajki i waciaki były pierwsze, chociaż pochodzenie też mają wschodnie w stosunku do nas.
Wszelkie pikowanki doskonale się sprawdzają przy chłodzie i zimnych wiatrach. A tego w sam raz na wyspie nie brakuje.

Czyli piątkowy kolorowy zestaw:

pozdr.Vslv

kawa z mlekiem

2011-11-23T21:28:00.001+01:00

Witam

dzisiejszy zestaw to kolorystyczna mieszanka kawy z mlekiem. W różnych proporcjach zresztą. Od samej kawy do samego mleka, lub śmietanki.

Całość zestawu to prawie same wełenki, poza drobnymi wyjątkami.

Ostatnio mam mało czasu, pochłonięty jestem różnymi projektami. Wpisy siłą rzeczy są krótkie i nie tak częste.

pozdr.Vslv

mglisto

2011-11-20T13:43:00.001+01:00

Witam,
ostatnie poranki są mgliste i prawie bez słońca.

Jednak na początek o czym innym. Swojego czasu przewinęły się artykuły red.M.Zaczyńskiego na temat komercjonizmu, szafiarstwa .....
Otóż obserwuję, że coraz więcej blogów zaczynających kiedyś od zabawy szmatkami, modą, stylem - coraz częściej zaczynają być marketingową tubą różnych marek i firm.

Nie mam nic przeciwko zarabianiu, lub dorabianiu - smutno jest jednak obserwować, gdy poematy (czasami nieporadne, czasami grafomańskie) przekształcają się w książki telefoniczne, lub rozkłady jazdy.
Co raz częściej wykazy i marki użytej odzieży są podlinkowane do stron WWW sprzedających. Na fotkach eksponowane są metki i logo producentów.
Jednocześnie niektóre blogi utraciły młodzieńczą świeżość na rzecz jakże dorosłej komercji.
Próby ubarwiania tego pełnymi zachwytu opisami i różnymi sceneriami fotek, jakoś mnie nie przekonują.

Ja w dalszym ciągu, zanim dopadnie mnie starcza demencja, pozostaję przy zwariowanej przejrzałości :-)

No i trochę fotek w kuźmiczowych klimatach w poszukiwaniu Korodonu 13 - zapraszam

pozdr.Vslv

też kamizelka

2011-11-17T14:19:00.001+01:00

Witam,
zainspirowany wpisem na blogu Michała - Mr.Vintage - kamizelka na marynarkę, też wyciągnąłem z szafy swoją ocieplaną kamizelkę.
Pora roku i panujące temperatury sprzyjają takim eksperymentom.

Dlatego też do grubej wełnianej marynarki dołożyłem niemniej grube sztruksowe spodnie. Cały zestaw zawiera wiele słonecznych kolorów na przekór widokowi za oknem.

pozdr.Vslv

come back

2011-11-16T14:18:00.001+01:00

Witam,

po dłuższej nieobecności powróciłem na łono macierzystego bloga. Poza nieudokumentowana podróżą poprzez Bałtyk, razem z przyjaciółmi zrealizowaliśmy projekt "Osobliwości .....". Było super, hucznie i wesoło - prawie cztery dni w zupełnej leśnej głuszy, w klimatycznej leśniczówce nazwanej wzorem z filmów Kordon 13.

Powracając do cywilizacji, szmatkowo jeszcze tkwię w tym projekcie.

pozdr.Vslv

3 in 1

2011-11-07T12:22:00.002+01:00

Witam,

w pogoni za szybko mijającym czasem zamieszczam dzisiaj trzy niezależne zestawy/ zestawienia, czyli 3 in 1.

Pierwszy to wspomnienie po niedzielnym spacerze, jak zwykle z Vegą. No i, jak zwykle w stronę morza. Zestaw wizualnie militarny, będący zresztą mieszanką różnych elementów: rosyjskie wojskowe buty "oficerki", szwedzkie wojskowe spodnie, marynarka stylizowana na wojskową o bliżej nie sprecyzowanym wzorze. Wszystko na tle fragmentu pruskiej wojskowej budowli. Zestaw pasuje do Vegi, która jest zachodniopomorskim owczarkiem mieszańcem - córką, lub wnuczką wojskowych psów stróżujących. Psy te dekadę temu pilnowały polskich i rosyjskich obiektów militarnych i były nocą wypuszczane luzem pomiędzy podwójne ogrodzenie tworzące pas ochronny.

Kolejny zestaw to przymiarka stroju do roli Kuźmicz wg Vislava - Особенности национальной .... Spotkanie towarzyskie 11-13 listopada 2011

Od jakiegoś czasu planujemy z Vislav'em zorganizowanie imprezy-happeningu, w trakcie imprezy miałby być przegląd filmów z serii, ale to nie wszytko, uczestnicy mieli by za zadanie przebrać się za postacie z filmu (postać generała i Kuźmicza jest zarezerwowana, reszta może się dublować) podejrzewam że reszta akcji wyszła by w trakcie trwania przedsięwzięcia. Miejsce mamy prawie jak z filmu więc czekamy na chętnych.
Impreza odbędzie się w dniach 11-13 listopada 2011r.
pozdr.Tomic

No i dzisiejszy dzień, jak roboczy co dzień. Zestaw z wełenek do pracy. Nowością jest kaszmirowy żółty sweterek z kołnierzykiem. Coś na wzór polo.

pozdr.Vslv

sunrise

2011-11-06T20:34:00.003+01:00

Witam,

garść fotek wykonanych o wczesnym sobotnim poranku. W każdy weekend, razem z Vegą wybieramy się na długie spacery polując na różne fajne rzeczy.
Ja poluję na obrazki, natomiast Vega ściga wszystko co się porusza i najlepiej, aby szybko uciekało.

Każdy z nas wraca z pakietem wrażeń.

pozdr.Vslv

dual

2011-11-04T12:37:00.000+01:00

Witam,

czyli dwie marynarki. Grubsza i ocieplana w stylu militarnym na drogę, natomiast znacznie lżejsza i wygodna w pracy. Ta druga stale rezyduje w moim biurze czekając na mniej lub bardziej przewidywane okazje.
Ze względu na porę roku i zmienne temperatury zestaw składa się z komfortowych w tym zakresie wełenek, poza tą grubą ocieplaną bawełnianą marynarką na wierzch.

pozdr.Vslv

cosplay

2011-11-03T12:26:00.003+01:00

Witam,

zajęty przygotowaniami do projektu Особенности национальной .... Spotkanie towarzyskie 11-13 listopada 2011: będącego w założeniu swoistym miksem rekonstrukcji, cosplay i rpg - trochę odpuściłem stały cykl "Co Mam Dziś Na Sobie".

Kanwą tego projektu jest seria rosyjskich filmów: "Osobliwości narodowego ....."
Dokumentacja projektu na FB
Przyjmując rolę Kuźmicza z 13 Kordonu przygotowuję pełny zestaw szmatek i wyposażenia.

Coś tam jednak trzeba pokazać. Tak więc, dzisiejszy zestaw w kolorach jesieni, oparty na wełenkach i sztruksie.

pozdr.Vslv

kółko i krzyżyk

2011-10-30T16:18:00.003+01:00

Witam,
kolejny post bez tekstu, same fotki - a tytuł tłumaczy zamysł :-)

pozdr.Vslv

spacer o mglistym poranku

2011-10-29T19:01:00.002+02:00

pozdr.Vslv

sztruksy raz jeszcze

2011-10-28T14:16:00.001+02:00

Witam,

te same sztruksy, co poprzednio - jednak w innym otoczeniu.

Jesień choć kolorowa, bywa brudna i mokra.

pozdr.Vslv

sztruksy

2011-10-27T11:39:00.002+02:00

Witam,

już od dłuższego czasu poszukiwałem spodni uszytych z bardzo, bardzo grubego sztruksu. W sam raz przy tego rodzaju tkaninie preferuję drobne, lub grube prążki. Nie bez znaczenia są również kolory i tutaj zdecydowanie wolę wyraziste, niż ponure w swojej odmianie nijakie brązy, lub zieloności.
Sztruks sam w sobie jest bardzo matowy, a zdecydowany kolor potrafi go ożywić.

Ostatnio znalazłem takie spodnie uszyte z dobrego gatunkowo grubego sztruksu w zdecydowanym kolorze i na dodatek w plamiaste wzorki, co jest jeszcze rzadsze. Biorąc pod uwagę źródło, czyli drugi obieg - miłą niespodzianką był dokładnie mój rozmiar. Z pewnością staną się jednymi z moich ulubionych do bardziej nieformalnych zestawień w te chłodne coraz bardziej późnojesienne dni.

Do tak zdecydowanych w swoim charakterze spodni, inne elementy garderoby też muszą być wyraziste.

pozdr.Vslv

gadżety

2011-10-24T19:44:00.000+02:00

Witam,

różne takie dodatki tworzące ten, a nie inny wizerunek. Oczywiście same szmatki i kolorystyka jest ważna, jednak własny styl to cośkolwiek więcej.

pozdr.Vslv

ponczo

2011-10-23T17:48:00.002+02:00

Witam,
kolejny dzień i kolejny spacer o poranku. Słońce wschodziło olbrzymie i czerwone, niestety spóźniłem się w odpowiednie miejsce aby to uchwycić.
Pozostał dźwig portowy "windujący" słońce wyżej.
Okrycie wierzchnie, czyli ponczo w męskim wydaniu nie należy do zbyt często spotykanych na naszym obszarze. Uszyte jest z solidnego wełnianego sukna i co ciekawe rozpinane tak, jak peleryna.

pozdr.Vslv

nostalgia

2011-10-22T19:09:00.002+02:00

Witam,
jak zwykle weekendowy spacer z Vegą na przywitanie wschodu słońca. Wschód słońca tym razem nie był zbyt fotogeniczny, jednak zrobiłem kilka fotek trencza.
Jest to płaszcz przygotowywany do projektu "Osobliwości narodowego ..." poświęconego serii rosyjskich komedii z drugiej połowy lat 90-tych.
Płaszcz wymaga liftingu. Między innymi zmiana linii guzików i wprowadzenie skórzanych wykończeń. Zabieram się do tych prac do dzisiaj.

Po drodze wykonałem serię fotek dokumentujących to co odchodzi, czyli fragmenty niszczejących budynków w Basenie Północnym.

A tytuł tematu ... no cóż, odrobina nostalgii i refleksji za tym co przemija i odchodzi.

pozdr.Vslv

brown in town

2011-10-21T14:00:00.001+02:00

Witam,
kolor brązowy nie jest zbyt popularny wśród facetów z miasta. Każdy chce wyglądać na twardziela, lub chociaż biznesmena co to woł-strit ma w małym palcu, albo najlepiej w kieszeni. Są jeszcze inne style widoczne powszechnie na ulicy, tak więc nie ma potrzeby ich wymieniać. Szczególnie, gdy powszechnie i nieodwołalnie króluje blue jeans, w najróżniejszych niekoniecznie szlachetnych odcieniach.
Dla mnie nie ma "złych" kolorów, tak więc od czasu do czasu przywdziewam dłuuga brązową marynarkę. Ostatnio dobrałem do niej flanelowe spodnie w kolorze gorzkiej czekolady. Całość bardziej pasuje na polne drogi i bezdroża, niż na wielkomiejskie ulice.

ponadto pojawiła się pikowanka IV.

pozdr.Vslv

przyjaciel Kurczaków, czyli pikowanka III

2011-10-20T11:45:00.001+02:00

Witam,
stali bywalcy mojego bloga z pewnością wiedzą, że jestem przyjacielem Kurczaków. Przewinęły się dwukrotnie pod oknami mojego biura.

Tak więc, jak w swoich wędrówkach po SH napotkałem lekką ocieplaną kamizelkę w kolorze pomarańczowym - natychmiast nabyłem.
Z wyglądu przypomina kamizelkę znanego z estrady przyjaciela kurczaków.
Ponadto jest wygodna, ciepła i dobrze służy w przy niższych temperaturach.

pozdr.Vslv

pikowanka II

2011-10-18T11:06:00.000+02:00

Witam,
kolejna pikowanka, tym razem bardzo militarna, z ciekawą historią:

liner extreme cold weather, jacket NATO 7090/9000 Bernard Uniforms Ltd.

CLASSIC 1960S - 1990S ISSUE QUILTED SMOCK LINER EX PARATROOPERS KIT NOW A RARE ITEM ! NO LONGER MADE. THESE ARE THE SAME AS WORN BY THE PARAS AND SAS TROOPS IN THE FALKLANDS WAR. A MUST HAVE FOR THE COLLECTOR !!! IDEAL FOR COLD WINTER WEATHER !!! DOUBLE ROW OF THE LARGE SAS SMOCK BUTTONS FOR FRONT CLOSURE , UNDER ARM MESH FOR BREATHABLITY
GOOD AS NEW CONDTION.
ISSUE LABEL READS LINER , EXTREME COLD WEATHER ,JACKET 8415-99-137-5030 BERNARD UNIFORMS LTD
Type:Uniform/Clothing * Country/ Organization:Great Britain * Era:1945-Present Conflict:Falklands War (1982) Service:Special Forces

Cała reszta, też w ogólnym zamyśle została dostosowana do militarnych klimatów. Między innymi cienka, spodnia wełniana koszula.
Dotyczy to również kolorystyki całości.

pozdr.Vslv

postscriptum dla Tomica

W związku z pokazaną pikowanką - ocieplaczem wywiązała się dyskusja:

#tomic pisze...to co masz na sobie to podpinka pod jakąś wojskową kurtkę

#Vislav pisze...Hej! Tomic, to nie jest podpinka pod konkretną kurtkę, tylko niezależny ocieplacz.
Nie ma żadnych dodatkowych zapięć, lub mocowań, jakie zazwyczaj podpinki posiadają. Zapina się samodzielnie, czego nie zawsze podpinki posiadają.
Fakt, że ze względu na brak kieszeni jest to raczej przedostatnia warstwa pod wierzchnie okrycie. Nie przeszkadza to jednak w samodzielnym użytkowaniu.
Na wierzch może być specjalna kamizelka z mnóstwem kieszeni i pasków - taką też posiadam. Jednak do cywilnego noszenia za bardzo się nie nadaje.
- jeszcze jedno spostrzeżenie, że nie jest to typowa podpinka, lecz samodzielny element garderoby.
Podpinka zazwyczaj, a właściwie zawsze ma ładniejsze wykończenie od wewnątrz. Strona zewnętrzna bywa różna, czasami nawet dość toporna wizualnie.
W przypadku tej pikowanki jest odwrotnie. Strona zewnętrzna ma wykończenie, jak w kurtce: szwy, guziki, tkanina. Wnętrze jest mniej atrakcyjne.

#tomic pisze...to podpinka, ocieplacz do angielskich kurtek wojskowych

#Vislav pisze...tak, to jest ocieplacz do angielskich kurtek wojskowych, co zresztą bezsprzecznie wynika z załączonego tekstu w temacie - spadochroniarze i SAS.Ze względu na sposób wykonania nadaje się na niezależne wierzchnie okrycie, co też czasami czynię :-)
Na szczęście nie obowiązuje mnie regulamin wojskowy.

#tomic pisze... próbuję zidentyfikować kurtkę do tego modelu, ma wywietrzniki pod pachami? znalazłem http://imageshack.us/photo/my-images/265/rysunek1yy.jpg/ :-))

#Vislav pisze... - wywietrzniki ma UNDER ARM MESH FOR BREATHABLITY
a jakieś źródło do tego zestawu. Zresztą do tego też może być użyta.

No i w końcu postanowiłem sam sprawdzić, czy jest to podpinka, lub niezależny ocieplacz.

To co ustaliłem:

Cold Weather quilted suit
LINER, EXTREME COLD WEATHER JACKET
LINER, EXTREME COLD WEATHER TROUSERS
LINER, COMBAT SMOCK
The cold weather suit is more commonly know as the 'MAO' or 'Chinese fighting suit' due to its appearance when worn to Chinese troops. It consists of a olive quilted jacket and quilted trousers. These are designed to be worn under or over the uniform. The trousers are made with a zip two thirds the way up the outer side of the trouser leg to facilitate its easy removal.
A additional quilted Liner for use with the '68 pattern jacket was also made of the same material as the extreme Cold Weather suit and was of a waste coat design, and was designed to be worn under the '68 pattern jacket.

These are designed to be worn under or over the uniform.
źródło: COMBAT UNIFORMS OF THE 1980's Part 2 Windproofs, Waterproofs and Cold Weather

Z opisu i fotki wyraźnie wynika, że jest to niezależne wyposażenie ocieplające. Może być noszone zarówno pod, jak i na mundurze.
Oznacza to, że pikowankę-ocieplacz ubieram prawidłowo, zgodnie z regułami. Ponadto nie jest to żadna podpinka.

dobrej nocy Vislav

pikowanka

2011-10-17T11:37:00.003+02:00

Witam,

słoneczna, aczkolwiek chłodna jesień nadal trzyma. Momentami dmuchnie też zimniejszy wiaterek. Tym razem, jako remedium na ten pogodowy miks zastosowałem lekką kurtkę pikowankę. J
est podobnie, jak skórzana kurtka dobrym przykryciem zewnętrznym. Działa, jako wiatrochron i dodatkowe ocieplenie przy porannym chłodzie. Natomiast w porze dziennej, gdy przyświeci i z lekka przygrzeje słoneczko - rozpięta nie powoduje natychmiastowego przegrzania układu.

Cała reszta to oczywiście wełenki - ciepłe i równocześnie przewiewne. Ciekawostką są dziane w całości bez szwów rękawiczki. Idealnie leżą na rękach i dając ochronę przed chłodem, pozwalają równocześnie na obsługę chociażby cyfrówki.

pozdr.Vslv

jesienne migawki

2011-10-16T13:31:00.001+02:00

Witam,

jak to w weekend nie ma dominanty w szmatkach i tematyce.

To co m.innymi zarejestrowała migawka cyfrówki.

pozdr.Vslv

skóra

2011-10-14T13:55:00.002+02:00

Witam,
dzisiejszy zestaw to skóra i wełna w różnych postaciach.

pozdr.Vslv

trencz - living history

2011-10-13T11:36:00.000+02:00

Witam,
jest coraz zimniej, czyli trzeba sięgać po cieplejsze szmatki. Na dzisiaj założyłem "zabytkowy" trencz Malcolm Kenneth NY z połowy ubiegłego stulecia. Przetrwał do czasów dzisiejszych w dobrej formie, prawdę mówiąc będąc rówieśnikiem lepszej niż moja - ma mniej zmarszczek :-)
Cała reszta zestawu to wełenki: sweter, kamizelka, spodnie, skarpetki. Jest chłodno na zewnątrz, a i w biurze utrzymuję niską temperaturę (nie więcej niż 18oC), utrzymując stale otwarte okno.
Wolę cieplejsze ubranie, niż zbyt ciepłe pomieszczenia. Jestem chyba jednak wyjątkiem - każdy wchodzący do mojego biura w pierwszych słowach powitania zazwyczaj "wrzuca":
- ale lodownia :-)

Tak to wygląda na obrazkach (poza chłodem).

pozdr.Vslv

cośkolwiek niebieskiego

2011-10-11T10:51:00.000+02:00

Witam,

dzisiejszy zestaw opiera się na różnych odcieniach niebieskiego ze skromnym dodatkiem czerwieni.
Sam w sobie jest wystarczająco ciepły na tę paskudną październikową pogodę.

pozdr.Vslv

red line

2011-10-10T13:54:00.002+02:00

Witam,
cienka czerwona linia - nieuchwytna granica pomiędzy rozsądkiem, a szaleństwem. To, tak filozoficznie i górnolotnie.

Schodząc znacznie, znacznie niżej - trudno jest określić wyraźną granicę pomiędzy elegancją i kiczem. Taki jest dzisiejszy zestaw: szara dwurzędowa marynarka, z lekka ekstrawaganckie spodnie w kratkę i wyraziście czerwony golf. Ocena może być subiektywna, szczególnie gdy dołączymy pytanie: wypada, nie wypada?

Jako dodatek - kilka obrazków "popełnionych" w miniony weekend.

pozdr.Vslv

navy

2011-10-07T11:14:00.000+02:00

Witam,

pozostając w luźno skojarzeniowych wątkach militarnych, a raczej rozrywkowych, w nawiązaniu do poprzedniego tematu - dzisiaj założyłem marynarkę navy blue.
Stylistyką nawiązuje gdzieś tam do wątków rewolucyjno-kubańskich, lub podobnych.
O tej porze roku olbrzymią zaletą jest jej pikowane ocieplenie. Mamy kolejny jeszcze chłodniejszy dzień i zestaw wełniany sweter plus ocieplana marynarka, wcale nie jest zbyt ciepły.
W ramach złagodzenia wizerunku - dobrałem jedwabny paisley'owy szaliczek, a w ramach wygody - solidne skórzane trzewiki.
Również kapelusz z grubego i sztywnego filcu dobrze chroni przed zimnym wiatrem, a i z deszczem w razie potrzeby poradzi sobie bez problemu (przetestowane).

Zakończyłem kolejny obrazek-akwarelkę z cyklu "Port" - Marina o mglistym poranku.

Kolekcja obrazków stopniowo rośnie - fragment ściany:

Jako podsumowanie - linki do obydwu cykli

Poranki w Gudhjem

port

pozdr.Vslv

настоящий trench

2011-10-06T00:00:00.000+02:00

Witam,

przez przypadek trafiłem na całkowicie klasyczny dwurzędowy trencz. Jest długi i obszerny - całkiem, jak na fotkach z drugiej połowy ubiegłego stulecia.
Poza użytkowaniem o tej porze roku, przyda mi się do zaplanowanego na listopad projektu: Osobliwości Narodowej Rekonstrukcji, dla uprawdopodobnienia jednej z tytułowych postaci serii rosyjskich komedii: Osobliwości narodowego ......., czyli Kuźmicza.

Nie jest to stylizacja nawiązująca do tych komedii. Na to przyjdzie jeszcze czas. Po prostu dzisiejsza pogoda sprzyja do sprawdzenia tego płaszcza w użytkowaniu.

pozdr.Vslv

jesiennie

2011-10-05T10:29:00.001+02:00

Witam,

od dzisiaj wyspa wróciła do swojego normalnego polarno-morskiego klimatu. No powiedzmy prawie :-) Na szczęście na razie nie dmucha, jak zazwyczaj i jeszcze nie dzisiaj. Jednak czuje się wyraźny chłód "chodzący" po kościach.
Przyszedł czas na zmiany w szmatkowych upodobaniach i powrót do cebulowatej warstwowości. No i oczywiście, jak najszerzej i jak najczęściej wełenki.

Dzisiaj z ciekawszych wełenek mam flanelowe spodnie. Zazwyczaj flanela kojarzy nam się z roboczymi bawełnianymi koszulami w kratę. Są jednak również wełniane tkaniny flanelowe i z takiej właśnie ciemnozielonej i niezbyt grubej są te spodnie.

Całość zestawu jest w jesiennej kolorystyce.
Najbliższe miesiące nie oznaczają dla mnie ograniczenia się do czerni, szarości i ciemnych kolorów - zwyczajowy wygląd większości "ulicy", no plus jeszcze blue jeans w różnych wydaniach i na tym koniec.

pozdr.Vslv

port

2011-10-04T09:46:00.001+02:00

Witam,

aby nie pozostać monotematycznym co do miejsca, poza kontynuowaną serią "poranki w Gudhjem" rozpocząłem nowy cykl rysunków "Port".
Pierwszy z nich to "Żaglowiec Greifswald w porcie Świnoujście"

wciąż jeszcze są to początki i nie zawsze udaje mi się uchwycić to co zamierzałem.

Dzisiejszy dzień podobnie, jak wczorajszy - to również wełenki. Cienka wełniana koszula i dziergany bezrękawnik stanowią skuteczną i komfortową osłonę w tym etapie jesieni. Wciąż jeszcze jest stosunkowo ciepło, chociaż niekoniecznie o wczesnym poranku.

pozdr.Vslv

sweter

2011-10-03T14:12:00.003+02:00

Witam,

przy zmiennej pogodzie, gdy rano jest chłodno, w południe ciepło, a wieczorem znów wilgotno - dobrym rozwiązaniem jest cienki wełniany sweter zakładany na gołe ciało. Wełniane dzianiny, lub luźniej tkane tekstylia dobrze się sprowadzają przy takich zmiennych warunkach atmosferycznych.
Są przewiewne, a równocześnie cieplejsze przy okresowym chłodzie.Przy drobnym deszczyku, a w przypadku dobrej wełny nawet przy mocniejszym deszczu nie przemakają przy pierwszych kroplach.

Gdy bardziej dmucha przenikliwym zimnym wiatrem, można jeszcze dorzucić lekką wełnianą marynarkę, lub kurtkę.

Zajrzałem na dzisiejszy wpis na The Style Blogger - Transitional Knitwear i spotkałem podobne rozwiązania:

You know those days when it’s cool in the morning, warm in the afternoon, and chilly at night? They can be a b*tch to dress form, especially if you’re out and about all day.
Option #1 is wearing a smartly layered outfit (think washed shirt, thin knit, light jacket, light scarf, etc) and carrying a bag in order to add/remove pieces as the weather changes.
OR
Option #2 is to wear a breathable knit – thick enough to keep you warm, but breathable enough to get a breeze through it and stay cool when the sun pops up.

.... ciąg dalszy na tamtym blogu.

Nie zgadzam się w jednym z autorem - żaden akryl, mimo łagodnego dotyku do ciała, nie daje się porównać z dobrą wełną!!!

pozdr.Vslv

weekend

2011-10-02T20:32:00.002+02:00

Witam,

migawki z ostatnich dwóch dni. Weekend między innymi upłynął na różnych spacerach.

pozdr.Vslv

nie zawsze

2011-09-29T10:48:00.000+02:00

Witam,

nie zawsze uzyskujemy zamierzony w wyobraźni efekt. Czasami z różnych powodów mamy coś bliżej nieokreślonego, lub po prostu gniot.

Przyczyny bywają różne - czasami po prostu można przedobrzyć. Działa tutaj zasada: lepsze jest wrogiem dobrego - lub, jak mawiał w takich przypadkach mój kolega Mamut: nie psujmy tego co dobre.

Tak też było z tym obrazkiem o pierwotnej nazwie: portowa ławeczka, przechrzczony przez Aubrietę na chłopek na ławeczce .
Zamierzenia były ciekawe, czy gra z perspektywą. Przy kolejno nakładanych farbach wyglądało to nieźle.

Jednak koniecznie musiałem ten obrazek poprawić, aby było ślicznie. Niestety farby wodne nie lubią zbytnich poprawek, a po położeniu werniksu "wyłażą" spodnie warstwy i wyszedł taki wymęczony gniot. Trzeba będzie wrócić do tego motywu za jakiś czas.
W każdym bądź razie pokazuję efekt. W końcu ten blog to forma upublicznionego pamiętnika. Coś tam z autocenzury oczywiście działa, ale nie do końca :-).

W szmatkach bez fajewerków, czyli po roboczemu.

pozdr.Vslv

Wpływ fotografii na....

2011-09-28T11:21:00.001+02:00

Witam,

jak słusznie zauważyła MariaM w komentarzu do poprzedniego tematu: poszedłem, jak burza

Stale powstają nowe obrazki, jako dodatkowy komentarz do już obszernie pokazywanego w krótkich opisach i obszernych fotorelacjach tygodniowego letniego pobytu na Bornholmie. Ta relacja nie została jeszcze ukończona, jednak docelową wizję można już zobaczyć - pozostał jeszcze pierwszy dzień do finalnego pokazania.

Impresje z pobytu na słonecznej wyspie - Bornholm 2011r.

Uważny czytelnik, a właściwie obserwator - z łatwością zauważy, że pierwotną inspiracją do powstającej serii "Poranki w Gudhjem" są rzeczywiste miejsca.
Jednak po drodze jest duża ilość wykonanych zdjęć, a niektóre z nich posłużyły właśnie jako swoiste "źródło" do rysunków.

Dla zastanawiających się nad wyborem własnie takiej drogi dedykuję niezmiernie ciekawy felieton autorstwa Artura Nowakowskiego "Wpływ fotografii na...".

Dla zachęty fragment tego artykułu:

Fotografia, od momentu pierwszych eksperymentów heliograficznych Niecephora Niepce, przez dagerotypię i negatywowo-pozytywową technikę Talbota wywarła ogromny wpływ na dziewiętnastowiecznych artystów. Tymi, którzy mogli wykorzystać fotografię w dosłownym tego słowa znaczeniu, byli między innymi impresjoniści. Zainteresowanie nowym wynalazkiem skierowało się ku efektom, które powstają na zdjęciu bez intencji kompozycyjnych obrazu. Odeszli oni w ten sposób od starych przyzwyczajeń w odniesieniu do ujęcia malowanego przedmiotu. Dzięki temu, że fotografia była wówczas wykonywana z pułapu niższego niż twarz człowieka, a aparat fotograficzny obcinał wyżej położone części pola widzenia, zwrócono uwagę na wartości kompozycyjne związane z zawężeniem np. nieba nad fotografowanymi domostwami. Była to na swój sposób nowość kompozycyjna, którą wykorzystał najpierw Pissaro (1887) a potem Cezanne.
Artur Nowakowski - Wpływ fotografii na twórczość impresjonistów; Foto Pozytyw.- 1999, Nr. 6, ss. 25-27

Oczywiście w żaden sposób nie porównuję się do tak znanych nazwisk, jestem tylko amatorem próbującym swoich sił i umiejętności. Jednak o wiele bardziej wolę tę metodę, niż eksperymentowanie w Photoshopie i podobnych cyber-narzędziach.

Wczoraj właśnie ukończyłem kolejny obrazek "Mgiełki w porcie" - to co jest widoczne w drugim planie.

Cała seria ma obejmować dwanaście obrazków, czyli jestem w 1/3 drogi. Pierwsze cztery już oprawione, wiszą na ścianie w pokoju.

Wracając do przywołanego artykułu Artura Nowakowskiego, właśnie pracuję nad kolejnym tematem: "Portowa ławeczka - autoportret". Jest to właśnie przykład zmienionej perspektywy poprzez użycie krótkoogniskowego obiektywu i aparatu fotograficznego ustawionego bezpośrednio na ziemi, a właściwie w kałuży.

Bezsprzecznie fotografia od czasu do czasu wtórnie wpływa na moje szmatkowe wybory. Z wieczora coś tam wybieram na kolejny dzień.
W założeniu wszystko jest OK i współgra ze sobą i kształtem/rozmiarem sylwetki. Przelotne spojrzenie w lustro o poranku specjalnie nie zmienia mojego zdania.
Jakiś czas później powstaje seria fotek i wtedy wychodzą różne niedoskonałości i wzajemne niedopasowania. Stanowi to jakąś nauczkę na przyszłość, ewentualnie eliminuje niektóre elementy garderoby z zagraconej szafy zwalniając miejsce na kolejne eksperymenty.
Chociaż ostatnio wrzucam na siebie różne szmatki poniekąd "jak leci", dbając wyłącznie o minimalnie ogólne dopasowanie.
Więcej czasu poświęcam na rysowanie.

pozdr.Vslv

zmięto

2011-09-27T12:56:00.002+02:00

Witam,

dzisiaj zmięto-lniano-bawełniano.
Pogoda w miarę dopisuje, tzn.nie pada, a nawet czasami błyśnie słoneczko. Ogólnie to bywa momentami ciepło. Przyszedł i czas na bawełnianą marynarkę - wbrew obiegowym opiniom bawełna nie zawsze i niekoniecznie jest najlepsza na upały. Dotyczy to cienkich i bardzo ściśle tkanych tkanin.
Z takiej tkaniny jest uszyta marynarka. Niestety w bardzo gorące dni nie zdaje egzaminu ze względu na małą "przewiewność". Natomiast wczesną jesienią, lub późną wiosną jest niezła.
Reszta to lniano-bawełniane spodnie i lniana koszula bez kołnierzyka. Ta druga, to trochę taki odpowiednik T-shirta - zresztą wolę tę wersję od bawełnianych praprzodków.
Kolorystyka w miarę spokojna poza czerwienią poszetki i skarpetek, oraz granatu trampek.

Wszystko to jest dość zmięte, ale wczoraj wieczorem siedząc przy malowaniu obrazka z bornholmskiej serii, nie bardzo miałem chęć na żelazko i deskę do prasowania. Zresztą przy tego typu tkaninach efekty prasowania są krótkotrwałe i niekoniecznie przy pierwszych zmięciach wizualnie ciekawe.

Kolejne obrazki z cyklu "Poranki w Gudhjem"

Droga do portu

Skałki

pozdr.Vslv

T-shirt

2011-09-26T13:14:00.001+02:00

Witam,

niezbyt często sięgam po T-shirty w swoich zestawach. Jednak przyszedł czas i na to rozwiązanie. Po za tym użyłem sporo różnych krateczek i innych wzorków. Od czasu do czasu pojawiają się też "płytkie" trzewiki. Idzie na jesień, chociaż dzisiejszy dzień nie jest specjalnie chłodny - jest bezwietrznie, a i czasami wyjrzy słoneczko.

no i parę fotek z porannego weekendowego spaceru

pozdr.Vslv

modyfikacja

2011-09-23T10:55:00.001+02:00

Witam,

z dnia wczorajszego pozostała marynarka i koszula. Cała reszta uległa wymianie, a zestaw modyfikacji w kierunku zaprzeczenia zwyczaju "casual friday".

Marynarka w połączeniu z kamizelką nieźle się spisuje nawet w chłodniejsze dni, jaki właśnie mamy dzisiaj. Ponadto lubię klasyczne skandynawskie wyroby zarówno ze względu na kolorystykę i wzornictwo, lecz również co jest dla mnie ważne - wysoką jakość tkanin i wykonania.

Powoli zbliżam się do końca w swojej fotorelacji z wakacyjnej wyprawy do Gudhjem. Pierwszego dnia, zaraz po przybyciu do Gudhjem rozlokowaliśmy się w domkach. Już samo miejsce pobytu jest wyjątkowo sympatyczne, kolorowe i schludne. Domki mają pełne wyposażenie do stacjonarnego pobytu.
Po chwili odpoczynku i przekąsce wyruszyliśmy na pierwszy spacer w kierunku morza.
Odkrywamy coraz to nowe widoki i jesteśmy wyjątkowo oczarowani tym miejscem. Stwierdzamy, że naprawdę było warto wybrać się na słoneczną bałtycką wyspę. Jak się zresztą okazało później, nie żałowaliśmy ani jednego dnia pobytu.

Zresztą oczarowanie tą bajkową wyspą nie minęło do dzisiaj i po skończonym obrazku na stole rozpocząłem rysować i malować cały cykl: "Poranki w Gudhjem". Pierwsza praca to "Mały porcik rybacki nieopodal Gudhjem" zakończona wczoraj.

pozdr.Vslv

Połączenia

2011-09-22T11:30:00.004+02:00

Witam,
wciąż jeszcze zaległości z pobytu na Bornholmie.

Dzień drugi i pierwsza dłuższa wycieczka po pełnym wrażeń zwiedzaniu Gudhjem i bliższych okolic. Po porannym spacerze po miasteczku i pogawędce przy piwie, oraz wizycie na basenie - wybraliśmy się na pieszą wycieczkę wzdłuż wybrzeża morskiego, w kierunku północnym.
Po drodze napotkaliśmy menhiry, czyli pionowo ustawione ociosane głazy "spoglądające" na morze. Maria złożyła hołd duchom z zamierzchłych czasów, tańcząc z szalem w ręku - w kręgu wytyczonym przez te pomniki dawno zapomnianej przeszłości. Po przejściu kolejnych kilometrów trafiliśmy na mini plażę pokrytą piaskiem i kamieniami. W tej części wybrzeża bezpośredni dostęp do morza jest utrudniony, zazwyczaj są to kamienne urwiska. Po drodze mijaliśmy strumyki, ciemne lasy, budowle zagubione pomiędzy wzgórzami i drzewami. W końcu sierpnia jest tutaj już całkowicie pusto i w ciągu całej drogi nie napotkaliśmy nikogo, ani tubylców, ani turystów. Towarzyszyła nam wyłącznie piękna i miejscami dzika natura.

No i przełączając się do teraźniejszości, czyli dnia dzisiejszego. A dzisiejszy zestaw jest lumpiarski w charakterze i wyglądzie również. Elegancka, za to niezbyt fit wełniana marynarka spotkała się z wymiętymi spodniami cargo ze zwykłego bawełnianego drelichu, a do tego doszły żeglarskie buty i takież morskie w wyrazie skarpetki. ostatnio bawią mnie takie różne połączenia, a to jedno z nich:

pozdr.Vslv

pogoda zmienną jest

2011-09-21T09:20:00.002+02:00

Witam,

no i mamy tę porę roku, gdy w ciągu jednego dnia możemy mieć totalny mix. Chłodny poranek, upalne popołudnie, silny wiatr i deszcz - wszystko na przemian. Nieźle się wtedy sprawdza lekka, skórzana kurtka. Mam właśnie coś takiego, w kroju zbliżone do krótkiej marynarki.

pozdr.Vslv

na piwo

2011-09-20T07:18:00.004+02:00

Witam,

drugi dzień pobytu w Gudhjem i masa wrażeń. Po śniadaniu dla uporządkowania tychże i pogadania sobie trochę - wybraliśmy się do portowej knajpki "Cafe Provianten" wcześniej odkrytą trasą wzdłuż morza. Wąska ścieżka pomiędzy skałami co chwilę odkrywa no krajobrazy i widoki. Po "pokonaniu" trasy spacerowej i zejściu na dół do portu, przysiedliśmy sobie i gwarzyliśmy leniwie. Jeszcze po drodze było spotkanie i krótka rozmowa z tubylcami "Pan i jego i pies". Dzień chociaż lekko chłodny zaczynał być wyraźnie słoneczny.
Na popołudnie zaplanowaliśmy pieszą wyprawę w kierunku północnym.

Z drugiej strony aktualia, czyli wczorajszy zestaw szmatkowy. Przeważają ciepłe i słoneczne kolory. Prawdziwa jesień w klimacie morskim jeszcze się na szczęście nie rozpoczęła. Na ostatniej fotce marynarka stale "rezydująca" w biurze, jako zapas na chłodniejsze momenty. Jak na razie sezon grzewczy nie rozpoczął się i momentami przy zwyczajowo otwartym oknie bywa, jak w chłodni.

Ostatni dodatek, to właśnie zakończyłem malować "Widok na Gudhjem o poranku". Są już położone warstwy lakieru, a stół zyskał stałe przyozdobienie. Teraz wieczorami pijąc kawę, lub herbatę - mogę powspominać letni tygodniowy urlop.

pozdr.Vslv

port o poranku

2011-09-17T22:39:00.002+02:00

Witam,
czas na przerwę w niekończącej się foto-opowieści o Bornholmie, chociaż zauroczenie nie mija.
Jednak wyspa na której mieszkam też jest pełna uroku. Dzisiaj wcześnie rano, długo przed wschodem słońca wybrałem się razem z Vegą na wędrówkę portowymi nabrzeżami i jeszcze całkowicie ciemnym lasem nad morze. Poranek był chłodny, a niebo bezchmurne.
Po długim oczekiwaniu na betonowym pirsie momentami zalewanym przez fale wreszcie zobaczyłem skrawek słońca.
Widoki były niesamowite, a część udało się cyfrowo utrwalić. Nawiasem mówiąc ręce w kieszeniach i szczelnie pozapinana marynarka, to nie objaw lekceważenia tylko skutek chłodu.

pozdr.Vslv

kontrastowy poranek

2011-09-15T09:58:00.001+02:00

Witam,

zauroczony Bornholmem codziennie dostrzegam nowe obrazy i szczegóły. Aby nie tracić czasu, wstaję i wychodzę na spacer jeszcze przed świtem kierując się na nadmorski brzeg. Czekam na wschód słońca i obrazy kreowane pojawiającym się słonecznym światłem. Tym razem poranek jest bardzo kontrastowy - pełne światło i głębokie cienie, czyste niebo i ciemne chmury.

Na ostatnim obrazku widoczne jest miejsce w jakim najchętniej pozostałbym na stałe. Czuję się dobrze w otoczeniu silnych i wyrazistych kolorów, mających swoją długą historię budynków i podwórek.

Wracając do tu i teraz. Dzisiejszy dzień jest pochmurny, wietrzny i chłodny. Brakuje mi kolorów i nastroju tamtej wyspy, co w pewnym sensie rekompensuję strojem.

pozdr.Vslv

poranek erata

2011-09-14T10:44:00.001+02:00

Witam,

porządkując katalogi z pobytu w Gudhjem zauważyłem, że przeoczyłem kilka fotek z początkowo szarego, a później słonecznego poranka w Gudhjem. Tak czy inaczej stanowi on część "rowerowej" dniówki. Niezależnie od publikacji na moim blogu, całość układam w wielki kolaż wraz z opisami. W pewnym momencie kalejdoskop obrazów i wrażeń stanie się impresją naszej tygodniowej wyprawy.

Stale wracając do wspomnień, nie zapominam o codzienności. Dzisiejszy zestaw jest totalnie w odcieniach szarości, poza butami i kapeluszem. W pewnym sensie kolorystyką przypomina dwie pierwsze fotki przywołanego poranka. Zresztą jest podobnie nieuporządkowany i lumpiarski, jak poszarpane skały w miejsce betonowych ucywilizowanych nabrzeży.

pozdr.Vslv

kamizelka

2011-09-13T13:58:00.001+02:00

Witam,

ostatnimi czasy stałem się fanem różnego rodzaju kamizelek, powiedzmy "ubraniowych". Uzbierała mi się już niezła kolekcja różnych egzemplarzy odmiennych w kroju, kolorystyce i użytych tkaninach.
Tym razem prezentuję najnowszy nabytek - kamizelka z wełnianej tkaniny w kolorze navy blue, z dyskretną kratką. Ta w sam raz jest przeznaczona zarówno pod marynarkę, jak również jako samoistne rozwiązanie, tzn. przód i plecy kamizelki są z tej samej tkaniny, bez charakterystycznego paska z klamerką.
Marynarki wybieram w miękkiej, letniej wersji - bez tych wszystkich wypełnień i usztywnień. Raczej wybieram dobrej jakości wełenki i przewiewne podszewki.
Również w codziennej pracy spodnie są z lekkich przewiewnych wełenek.
Tego rodzaju zestawy przy zmiennej pogodzie są jak najbardziej komfortowe i lekkie. Co ważne nie krępują ruchów, nie dając poczucia współczesnego biznesmena w średniowiecznej zbroi.
Stąd też, poza wyraźną potrzebą są różnego rodzaju szaliczki, apaszki, fulary w miejsce dokładnie zapiętej koszuli z ciasno zawiązanym krawatem.
Nie uciekam też przed odważniejszą kolorystyką, co widać po szaliczku, marynarce i skarpetkach.

Komfort, luz i dobre samopoczucie są nadrzędnym celem. Klasyczna męska elegancja z jednej strony, a pseudosportowy styl i blue jeans z drugiej - są poza strefą moich zainteresowań.

Jako uzupełnienie dwóch ostatnich tematów związanych z Bornholmem (jeszcze tego trochę pozostało) kilka migawek z zakończenia tamtego intensywnego dnia,

czyli:

nad basenem

pozdr.Vslv

lasem

2011-09-12T19:55:00.002+02:00

Witam,

opuściliśmy morskie wybrzeże, żegnając lśniący w słońcu biały wiatrak. Zanurzyliśmy się w momentami ciemny las, z całkowicie innymi widokami i pejzażami.
Po drodze mijaliśmy leśne uroczyska, kamienie mocy, zwierzaki, punkty widokowe, kościół na odkrytym terenie. Nie spotkaliśmy tylko oko w oko trolli, chociaż czuliśmy ich spojrzenia i oddechy na plecach, Był też piękny wodospad schowany głęboko w cieniu.
Naprawdę warto było nadłożyć drogi poprzez wnętrze wyspy w drodze powrotnej do nadmorskiego Gudhjem.
Po powrocie jeszcze było wyjście nad basen i nadmuchiwaną trampolinę, ale to już inna relacja.

pozdr.Vslv

rowerem wzdłuż wybrzeża

2011-09-12T09:07:00.000+02:00

Witam,

zwiedzając Bornholm w różny sposób, na ten dzień zaplanowaliśmy wyprawę rowerową wzdłuż wybrzeża w kierunku południowo-wschodnim. Startując z Gudhjem założyliśmy dojazd do Svaneke pozostawiając decyzję co dalej w zależności od samopoczucia, kondycji i pogody.
Karolina i Maria jechały na rowerach przywiezionych z Polski przez naszą grupę. Natomiast ja na campingu wypożyczyłem na jedną dobę, solidną i dużą damkę z przerzutką w piaście koła. Okazało się, że mój wybór był wyjątkowo trafny i dużo łatwiej radziłem sobie na urozmaiconej w ostre zjazdy i podjazdy trasie.
Pogoda dopisała znakomicie - dzień był ciepły i słoneczny. Wrażeń na trasie nie brakowało, a naszym zamiarem nie było pędzić przed siebie dla jak najdłuższego dystansu. Odwiedzaliśmy wszystkie ciekawe miejsca, jakie dało zauważyć się przy ścieżce rowerowej.
Na fotkach starałem się pokazać przynajmniej niektóre z nich.
W końcu dotarliśmy za Svaneke, do Arsdale z przepięknym "działającym" wiatrakiem - przyszedł czas na decyzję co dalej. Maria chciała wracać tą samą trasą, a Karolina była niezdecydowana. Za pomocą manipulacji i (powiedzmy) drobnego oszustwa - zasugerowałem dziewczynom, że okrężna trasa poprzez lasy nie jest znacznie dłuższa i po krótkiej dyskusji wybraliśmy tę wersję. Relacja w kolejnym odcinku.

pozdr.Vslv

Tejn, czyli ciąg dalszy

2011-09-11T13:23:00.001+02:00

Witam,
po samotnej wyprawie rowerowej do uroczyska nad morzem, powtórzyliśmy tę trasę ponownie już w piątkę korzystając z samochodu. Karolina i Maria "ścigały" owieczki obiektywem i dosłownie, próbując je zwabić za pomocą trzymanych w dłoni smakołyków.
Następnie spacer po porcie Tejn i różnych zakamarkach.
Oczywiście i tak było zbyt mało wrażeń, tak więc jeszcze późnym wieczorem wrzuciliśmy do plecaka buteleczkę bursztynówki i poszliśmy podziwiać zachód słońca na nabrzeże portowe w Gudhjem.
Kolejny dzień pobytu na Bornholmie zakończył się.

pozdr.Vslv

uroczysko Stammershale

2011-09-10T21:57:00.002+02:00

Witam,

kolejny dzień pobytu na Bornholmie rozpocząłem wyjątkowo wcześnie rano, wyruszając wzdłuż wybrzeża morskiego w kierunku północnym. Długo przed wschodem słońca, gdy wszyscy jeszcze spali wsiadłem na rowerem i cichutko wystartowałem z Gudhjem. Miałem cztery godziny czasu do 9:oo rano, aby oddać dzień wcześniej wypożyczony wehikuł. Zresztą była to wyjątkowo wygodna duża damka z siedmiobiegową przerzutką ww tylnej piaście koła.
Z przykrością stwierdziłem, że trasa nie nadaje się zbytnio na rolki - wąska i współdzielona z samochodami ze znacznymi spadkami i podjazdami. Oczywiście dla rowerzysty bardzo wygodna.
Po przejechaniu chyba kilkunastu kilometrów spostrzegłem piękny hotel przy drodze, a po drugiej stronie była furtka na kamieniste pole porośnięte kępkami jałowców pomiędzy granitowymi skałkami.
Nie było żadnego oznaczenia, że jest to prywatna posesja, więc wszedłem do środka i znalazłem się w niesamowitym miejscu.
Miejsce kultu i pochówków z historią sięgającą Mezolitu, czyli jakieś dziesięć tysięcy lat wstecz. Różne kamienne kręgi i granitowe obeliski z epoki brązu, wczesnego żelaza, czasów rzymskich i późniejsze. Dookoła przechadzały się owce - skubiąc trawę, porosty i wyjątkowo kłujące gałązki jałowca.
W dole pomiędzy skałami widoczna była zatoczka pozwalająca na wpłynięcie z morza łodzią lub małym stateczkiem.
Spędziłem tam ze dwie godziny przechadzając się i próbując wyobrazić, jak to mogło wyglądać w zamierzchłych czasach.
Być może ukształtowanie terenu, a być może jakieś tajemne moce spowodowały, że tyle pokoleń odbiło swój ślad właśnie w tym miejscu. A być może wszystko razem.
Wystarczyło mi jeszcze czasu na odwiedzenie portu rybackiego w Tejn i trzeba było wracać. Po drodze jeszcze natrafiłem na kamienną pieczarę i piękny wodospad.
Jeszcze kilka fotek z trasy i budzącego się Gudhjem. Kolejny dzień wakacji rozpoczął się.

pozdr.Vslv

Roenne-Dueodde na rolkach

2011-09-10T11:42:00.000+02:00

Witam,

na drugą część czwartego dnia razem z Karoliną zaplanowaliśmy wyprawę na rolkach. Prawdę mówiąc tego jeżdżenia na rolkach było znacznie mniej niż w pierwotnych zamierzeniach przed wyjazdem. Stale brakowało czasu, a ukształtowanie terenu w Gudhjem nie sprzyja bezpiecznemu jeżdżeniu na rolkach bez hamulców.
Ostre zjazdy są dużym wyzwaniem dla równinnych długodystansowców.
Generalnie Bornholm ma kilkaset kilometrów ścieżek rowerowych, jednak znaczna ich część pokryta jest szutrem nie nadającym się do jazdy na rolkach.
Tutaj, w sam raz wyspa Uznam na której mieszkam oferuje bez porównania więcej możliwości jeżdżenia na długich trasach, po doskonale wyasfaltowanych ścieżkach rowerowych.
Jednak, aby nasze rolki nie pokryły się całkowicie kurzem podczas pobytu na Bornholmie wyjechaliśmy autobusem do Ronne z zamiarem pokonania kilkudziesięciu kilometrów w południowej, bardziej płaskiej części wyspy.
Wybraliśmy ponad 30 kilometrową trasę Roenne-Dueodde wzdłuż wybrzeża morskiego. Trasa bardzo ciekawa o dobrej, a miejscami bardzo dobrej asfaltowej nawierzchni.
Było też trochę ostrzejszych zjazdów i podjazdów. Właśnie na jednym z szybkich zjazdów zaliczyłem zwyczajową wywrotkę. Luźny kamyk zablokował kółko prawej rolki - ratując się przed koziołkowaniem, wykonałem pad i długi ślizg na plecach. Jako hamulec posłużyły rękawiczki i pupa. Rękawiczki z mocnej skóry wytrzymały, natomiast ostry asfalt przetarł spodnie, gatki i zdarł trochę naskórka z siedzenia. Mam już niezłą wprawę w różnych widowiskowych wywrotkach (rower, koń, rolki) i żadnej poważniejszej kontuzji poza pokiereszowanym pośladkiem nie zaliczyłem.
Fotek nie ma zbyt wiele. Można jednak zobaczyć przydrożną winiarnię i butelkę wina nabytą przez Karolinę.
W Dueodde wylądowaliśmy dość późnym wieczorem trochę już zmęczeni. Miejsce jest dość odludne i poza campingiem, sklepikiem, knajpką i przystankiem autobusowym nie ma nic więcej. Okazało się, że ostatni autobus odjechał ponad godzinę wcześniej i nie mamy jak się wydostać. Na dojazd do Gudhjem było zbyt daleko, no i zaczęło się ściemniać.
Pozostał telefon do nieocenionej organizatorki Krystyny i oczekiwanie na wyprawę ratunkową z jej strony. Wszystko przebiegło szczęśliwie i późnym wieczorem wylądowaliśmy w Gudhjem.

pozdr.Vslv

poranek w Gudhjem, dzień czwarty

2011-09-08T23:54:00.000+02:00

Witam,
na ten dzień zaplanowaliśmy z Karoliną długą wyprawę na rolkach - opis będzie w następnym wejściu.
Jak zwykle wcześnie rano długa wędrówka po skałkach nad morzem i podziwianie wschodzącego słońca znad morskiego horyzontu. Trochę włóczęgi morskim wybrzeżem w kierunku wschodnim. Stale odkrywam nowe widoki, a każdy poranek jest inny.
Po ponad dwugodzinnej wędrówce - śniadanie i wycieczka z dziewczynami do miasteczka. Ja zakupiłem wcześniej przyuważony kask tropikalny, a Maria podziwiała na wystawie sklepowej wystrzałowe kalosze duńskiej projektantki Ilse Jacobsen.
Po spacerze krótki przystanek na kawę, ciastka i owocowe napoje. Maria dalej marzy o kaloszach, a ja dumnie prezentuję nowe nakrycie głowy.
Miasteczko budzi się do życia.

pozdr.Vslv

zwiedzanie Bornholmu dzień piąty

2011-09-08T16:23:00.001+02:00

Witam,

kontynuacja zwiedzania Bornholmu, w dalszym ciągu jest to dzień piąty. Poza zwiedzaniem zamku w Hammershus był jeszcze port w Tejn, wędzarnia ryb i dwa kościoły.
Ponadto, jak to widać na fotkach integracja z tubylcami. Z pewnością trudno jest chyba znaleźć miejsca tak kolorowe i sympatyczne jak ta słoneczna wyspa.
W kolejnych wpisach pokażę (i przypomnę sobie) pozostałe dni tego wspaniałego tygodnia.

pozdr.Vslv

rejs

2011-09-07T09:07:00.000+02:00

Witam,

korzystając z wtorkowego słonecznego okienka w obecnie panującej smutnej i deszczowej pogodzie wybrałem się na rejs jachtem na trasie Karlshagen-Ruden-Świnoujście. Wykorzystałem również ten czas na testowanie różnych wełnianych ciuszków zbieranych pod kątem mozolnie (brak czasu) rekonstruowanego old timera - drewnianego canoe z pierwszej połowy XX wieku. Stąd też mój wizerunek znacznie odbiega od modnego wyglądu "żeglarza".
Razem z Tadeuszem i kapitanem jachtu Czardasz Markiem dotarliśmy samochodem do Karlshagen późnym wieczorem w poniedziałek, przy wyraźnie deszczowej pogodzie.
Przed północą, zgodnie zresztą z prognozą - niebo przetarło się i pokazały się gwiazdy. Cały następny dzień, jak to czasami we wrześniu bywa był słoneczny z silnym wiatrem z południowego-wschodu. Wiatr w porywach dochodził do 14 m/s, jednak bez silniejszego zafalowania Bałtyku - wiało znad lądu.
Idąc ostro pod wiatr, jednym halsem, w ciągu kilku godzin dotarliśmy cało i szczęśliwie do Świnoujścia.
Wcześniej jednak zwyczajowo o godzinie piątej rano, czyli o brzasku - wybrałem się na dwugodzinną wędrówkę polnymi drogami, w poszukiwaniu wschodzącego słońca i ciekawych foto-ujęć.
W trakcie wyprawy i rejsu udało się zobaczyć trochę ciekawych ptaków: sznur lecących łabędzi, orła bielika, olbrzymiego czarnego kruka, stada kormoranów i innych typowych, jak mewy, jaskółki, kaczki.
Testy tradycyjnych wełnianych szmatek też wypadły pomyślnie w tego rodzaju przedsięwzięciu.

pozdr.Vslv